zondag 4 oktober 2015

Nachtelijk bezoek

Awel, een tijdje geleden: het was vrijdagavond, we waren veel te laat voor TV blijven plakken alvoor te gaan slapen.
Ik checkte op weg naar bed even of de voordeur op slot was, en dacht nog bij mezelf: "Wat een heldere maan!  Je ziet zo goed de schaduwen van alles, precies of het is dag!" en dan... zie ik plots een schaduw van iemand op onze oprit!

AAAAARGH!!

Ons buitenlicht sprong aan, want we hebben zo een 'oog' dat beweging detecteert, en ik zie een jonge gast zonder verschieten of verpinken naar vanachter (richting tuin) toelopen!
Ik stond letterlijk met mijn mond open, zonder iets te kunnen zeggen!

In paniek riep ik Man, die al naar boven was, en nog voor hij terug beneden was, zie ik die jongen op zijn gemak terug richting straat wandelen!  En op datzelfde moment zag hij mij ook staan!

AAAAARGH!!

Een seconde lang zijn we zo blijven staan, oog in oog, hij en ik even geschrokken denk ik.
En dan gebeurt alles tegelijk:
Ik: draai, draai, draai aan de sleutel om de voordeur terug open te draaien (Jezus, waarom duurt dat zo lang??? Hoeveel keer moet ik zo draaien??)
Man: stormt de trap af, half uitgekleed maar klaar om zijn gezin te verdedigen met zijn tanden als het moet
Jongen: neemt de voeten alsof zijn leven ervan afhangt...

Uiteindelijk: no harm done, de vogel was gaan vliegen en we hebben hem nadien niet meer teruggezien.
Waarschijnlijk een gast die dacht door te steken via onze tuin na een nachtje stappen, en toen hij zag dat dat niet ging, keerde hij weer.

Maar nu, zoveel later, ben ik nog altijd niet op mijn gemak.  Elke keer als ik nu ga slapen, kan ik het mij niet laten om een paar minuten te drentelen bij de voordeur met het idee dat er iemand plots gaat verschijnen uit het niets.
Alle gordijnen moeten zeker dicht bij valavond, en liefst doe ik ook alle binnendeuren op slot.

Maar ik vind het vooral vreselijk dat - ook al is er in feite niets gebeurd - mijn gevoel van veiligheid verdwenen is, en ik neem dàt die jongen heel kwalijk!  En ik besef dat we nooit zullen terugkeren naar die tijd dat de achterdeur gewoon heler dagen van het slot bleef, of dat je je fiets los voor je deur kon laten staan zonder dat hij gestolen werd...
Ben ik nu onnozel naïef en nostalgisch?  Of onnodig pessimistisch?  :-(




5 opmerkingen:

  1. oei amai...das verskieten...kdenk dat ik op zo'n moment me doodtier en dr niks uitkomt..raar maar ik zeg ook soms,als ik alleen langer ben opgeweest en ik de hond nog moet uitlaten in de tuin,ik bang ben in mn eigen huis.heb ook al eens gezegd aan mn man:stel dat ik hier ooit alleen blijf,ik blijf hier nooit alleen in dit huis,zo'n ...-gans ben ik!maar in jou geval....brrrr...koop jullie een goeie hond,dan voel je u veiliger,en dat is nu geen grapje,onze hond slaapt in de living en die zou wel blaffen als hier plots een vreemd iemand staat

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kan me oed oorstellen dat je daarvan geschrokken bent.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat is inderdaad best even schrikken. Ik zou ook niet op mijn gemak zijn.
    Terug naar de tijd van toen kan niet echt he. In die tijd zou je bij de eerste blik die jongen herkend hebben en iets gezegd hebben in de trend van: "Die van Rita loop hier in den hof!" In de tuin gaan lopen van mensen die je niet kent is volgens mij ongepast. Terecht dat je het die jongen kwalijk neemt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wel.
    Sinds we hier sinds anderhalf jaar wonen zijn we al twee keer wakker geworden met het raam vooraan wijd open. Nog steeds vragen we ons af hoe dat kan.
    Ook vergeet ik regelmatig deuren en ramen te sluiten. Gewoon vergeten !
    Ook mijn auto is 1 op de 2 keer gewoon LOS open.
    De man vindt het maar niks. Zegt dat ik een veel te gerust geweten heb :-).
    Het is niet daardoor. Ik ben gewoon zo vergeetachtig en nonchalant. Zelfs mijn handtas vergeet ik ergens. Dat was altijd al zo.
    Maar ik heb nog nooit oog in oog gestaan met een 'man'. Hoogstens is een man mijn handtas komen terugbrengen met de vraag of ik misschien iets 'vergeten' was. Oeps!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik kan me voorstellen dat zo iets een enorme inpak op je heeft, zelfs ik heb zelf nog schrik om 'savonds laat de oprit op te stappen en de deur te openen :)

    BeantwoordenVerwijderen