zaterdag 23 mei 2015

The gift.

Meisje van nummer44 trouwde!  En omdat ze gewoon een héél lief meisje is, heeft ze zot getrakteerd om deze heuglijke gebeurtenis te vieren!
Tadaaa....



Ben echt opgetogen blij!  De dochter was al aan 't lonken naar dat moois, maar nee!  Sorry!  It's all mine!

Heel, héél erg bedankt!  :D



vrijdag 22 mei 2015

Crea-atelier

Eerst kweet-niet-hoelang niets van mij laten horen, en dan drie dag op rij een post!  Ha!
Weer eens iets totaal anders, niets te maken met body, soul, of gewicht!

Wat heeft mijn nieuw masjien zoal gemaakt?

Onder andere:

- een zitzak voor de zoon (uitvergroot model van pyramidekussen uit Stof Voor Durf-Het-Zelvers)



- een appelzakje, wreed handig!  Daar komen er nog van!  Dank je wel Hilde@home voor de inspiratie en de supergoede handleiding!  



- rokjes voor de dochter, én nu ben ik bezig aan een rok voor mezelf, de "Marie" (nee, die madam dat bennekik niet ;-)):


Maar het is mijn eerste Burda-patroon, zo 'serieus', ik vind het een beetje eng.  :)  
Ik zit nog volop in de analyse van het ding, ben nog bijlange niet aan het knippen, dus laat staan naaien!
To be continued...



donderdag 21 mei 2015

De vloek van de 40

Miss Milla schreef een stukje over 40+ zijn, en gewicht, en het verband tussen de 2.
En aan de reacties te zien, is het iets dat lééft!
Ze had me zo de woorden uit de mond kunnen nemen, ik kan het niet beter verwoorden dan zij.

En ja, ook ik merk al een tijdje dat de kilootjes er - gram per gram weliswaar, maar zéér gestaag - bijkomen.  En er niet meer af geraken.

"Hola!", dacht ik bij mezelf, "tijd om daar iets aan te doen!"  Temeer dat ik nog maar net een artikel gelezen had over de menopauze, de bijbehorende vapeurkes en het verdwijnen van de taille...
Allemaal lichtjes traumatiserend, echt waar.
Ik heb de indruk dat het nog maar gisteren was dat ik dacht "O jee, ga ik nu écht elke maand maandstonden hebben TOT HET EINDE VAN MIJN LEVEN??"
En nu moet ik plots wennen aan het idee dat het wel eens binnenkort gedaan zou zijn?

Ok, tot daar toe, daar zou ik me rap mee kunnen verzoenen ;-)  maar dat van die vapeurkes en de verdwijntruc van de taille...  dat was géén part of the deal!

Dus ben ik me gaan verdiepen in de voedingskwesties.  Ik heb mijn oude blender van onder het stof gehaald (dank u voor het zetje, Céline!) en ontbijt nu al een kleine maand lang met smoothies.
Vaste formule: één of twee stukken fruit (naargelang de grootte en de 'consistentie') + 2 eetlepels havermout + naar goesting een powerfood zoals chiazaad of hennepzaad of... + een zoetmiddel indien het fruit niet echt zoet is, bijvoorbeeld ahornstroop of honing + aanvullen met sojamelk tot +/- 500 ml.  En soms een smaakmaker, hoewel dat niet echt nodig is, vind ik, zoals vanille of kaneel.
Lék-ker!  Mijn man doet nu al mee!  Ik heb zelfs al een half bakje veldsla erdoor gemengd, geen kat die het gemerkt heeft, en die kroontjes van de aardbeitjes gaan er ook mee in!  Ha!

's Middags probeer ik zo veel mogelijk een slaatje te eten, maar thuis zijn dat nog te vaak gewoon boterhammen in.  En aangezien ik lichtjes hypochonder ben, vraag ik mij nu af of ik al die gluten wel verdraag...  :-S

's Avonds geen verandering: gewoon warm, maar dus nog steeds vegetarisch.

Maar dan nu het echt, écht moeilijke deel: 's avonds.  Geen chips meer. AAARGH!
Daar, het is eruit, nu moet ik wel voortdoen.  Ik heb de chips gebannen uit mijn leven.  Op weekdagen dan toch.  Ik koop één pak voor het weekend, en daarmee moet ik rondkomen.
Met als gevolg dat ik wel lichtjes agressief word als Man ervan wil mee-eten... ;-)

Tot nu toe moet ik toegeven, net als Miss Milla, dat ik niet veel verschil merk.  Misschien inderdaad minder moe, meer energie.  Alleszins, het kan alleen maar gezonder zijn dan ervoor, dus ik doe voort!  En eerlijk (ik zou hier trouwens nooit liegen): hoe sceptisch ik ook was ivm de verzadigingsfactor van de smoothies: ik vergeet vaak mijn 10-uurtje te eten!

Nu nog meer sporten (zei ze, terwijl ze de crosstrainer negeerde in de aangrenzende kamer), en een alternatief vinden voor de chips 's avonds...  want dat blijft toch verdòmd moeilijk!



dinsdag 19 mei 2015

Body and soul

Vorig weekend was ik uitgenodigd op een beauty avond.  Ik ga geen merken noemen, maar het concept was het volgende:

De gastvrouw nodigt vriendinnen/familie uit bij haar thuis, en een demonstratrice geeft uitleg.  Er staan op tafel zoveel teiltjes als er genodigden zijn.  Naast elk teiltje: een handdoek, een washandje, een haarband, een sponsje, een borsteltje.
Let the fun begin: iedereen wordt verzocht een haarband aan te doen (hilariteit verzekerd!).  Als iedereen uitgelachen is, kan het serieuze werk beginnen: Demonstratrice legt uit, haarbandmensen doen wat opgedragen wordt, met name wassen, scrubben, smeren, opnieuw wassen, enz.
En tussendoor mag je puntjes geven op de gebruikte producten.  Na afloop wordt er immers een top-3 verwacht.

Ik zal mijn goed hart tonen en het kort houden: hét geheim voor een gezonde, frisse perzikenhuidje komt neer op het volgende:

1/ reinigen,
2/ verzorgen,
3/ voeden.

Tadaaa!  Heb ik u iets nieuws geleerd?  Ik durf wedden van niet!  Om deze 3 dingen te doen hadden we wel 20 producten nodig, geloof ik.  Wilde gok.
Je eigen top-3 kwam op het einde goed van pas om te kiezen wat je liefst wou kopen, om thuis niet stilaan te hervallen richting krokodillenhuid.

Ik heb me dus weer laten vangen, en veel te veel gekocht.  :-S
En zo weet ik weer waarom ik altijd uitgenodigd word voor zulk een avonden.
De bekende plastieken pottekes, of juwelen- en sieradenavonden, zelfs ondergoed en witgoed...
Ik ben het, die éne, die geen nee kan zeggen...




woensdag 6 mei 2015

Eitjes alom

Wij hebben 4 kippen in huis.  En die zijn héél erg productief, getuige de kippendans die ik al ter sprake bracht in het verleden.
De kipjes hebben doorgelegd, heel de winter lang.  Allé, 2 van de 4 kippen, alleszins.  Lucky was er eentje van, want haar hagelwitte eitjes zijn zeer herkenbaar.  Welke de andere kip was, valt niet te zeggen, want ze kakelen allemaal even hard als een ei gelegd is.
Uit solidariteit, veronderstel ik. ;-)

Ander verhaal: gisteren kreeg ik mijn eerste HelloFresh-pakket in huis.  Een tijdje geleden deelde Sandra kortingbons uit, en ik geef toe: ik ben wat traag in die dingen, maar uiteindelijk heb ik besteld.
En ik ben wreed content tot nu toe.

"Maar waar is de link?" vraagt u zich allicht af.
Aanhoor: één van de te maken gerechtjes is met... ei!  8 eieren zaten in het pakket!
Mwoehaha, wat een grap! :D
Die komen dus bovenop de tienduizend eieren van eigen kweek die nog in mijn koelkast staan!

Gelukkig ken ik een recept waar in één keer 15 eitjes worden gebruikt!  Er gaan er weer een paar content zijn, in de familie! (=> vaderdag binnenkort!)  ;-)





vrijdag 1 mei 2015

De-je-hoeft-niet-eens-te-kunnen-naaien-zak

I loooooove my new sewing machine. :)
I just do.

Maar ik weet dat niet iedereen mijn passie deelt, of de tijd en goesting heeft om creatief aan de slag te gaan met naald en draad.
Wel, en hier komt het goede nieuws, je kan je volledig laten gaan zònder machine, en in een mum van tijd!  Just use your imagination!  Of maak gretig gebruik van het wereldwijde web, of nog makkelijker: de Wondere Wereld van Pinterest!

Ziehier mijn eigen projectje van de dag.  Eerst even de situatie schetsen.  Mijn ma is haar zolder aan het opruimen.  En ze heeft àlle kleren bewaard van mezelf en van mijn zus (en van haarzelf en van mijn pa en van ik weet niet wie nog allemaal) sinds onze geboorte, dus dat maakt een pàk kleren waar ze moeilijk afstand van kan nemen.
Niet erg, ik heb geen moeite met wegdoen. ;-)
Dus ik zeg aan mijn ma: geef maar aan mij!  Ik sorteer, hou sommige spullen, recycle waar mogelijk, en de rest breng ik naar de kringwinkel of in de oxfam-bakken, naargelang de staat van het kledingstuk.
Soms vind ik jaren '80-schatten voor mijn dochter.  Echt waar.  Want alles komt terug, ook de brede t-shirts met boothals (één schouder bloot, remember?) of de jeansrokjes!  :)

Maar ik probeer dus ook dingen een 2e leven te geven door te recyclen.  Deze keer viel mijn oog op een T-shirt kleedje, ik denk dat het nog van mijn zus moet geweest zijn.  De staat was niet meer super, dochterlief was maar matig geïnteresseerd, dus liet ik me gaan voor een no-sew-needed-bag.

Kijk, het kleedje:





Simpeler dan wat komt, kan niet.
Knip halslijn en mouwen weg, evenals de zoom onderaan de T-shirt.
Knip dan lange repen van onder naar boven, zo smal of zo breed je zelf wil.



En?  Hoe lang heeft het geduurd?  5 minuten max, durf ik wedden! Bij mij was het een beetje langer, omdat het over een kleedje gaat, en er dus langere repen moesten geknipt worden.  Ik deed er 7 minuten over.  ;-)

En nu?  Easy peasy, knoop de linten met dubbele knoop, zodat je 'zak' gesloten wordt!  Ha!  Klaar!
Naar gelang de type t-shirt kan je de repen uitrekken en er zo mooie 'spaghettislierten' van maken.  Bij mij niet, blijkbaar was de kwaliteit in de jaren '80 anders dan de kwaliteit van heden.



And you are ready to go!! :D

Misschien ga ik de slierten nog wat inkorten.  Maar ik zal eerst moeten parlementeren met de dochter.  Die heeft namelijk de zak al ingepalmd.  ;-)