zaterdag 18 april 2015

Brief van mijn 16-jarige ik aan mijn 40-jarige ik

Hello AppelFien!

Ik heb hier in blogland onlangs veel brieven gezien van bloggers aan hun 16-jarige ik.  Dus ik maar wachten en wachten...  maar kreeg ik iets??  NEE!  Dus neem ik het heft maar zelf in handen, en schrijf ik een brief aan jou.  Want er is wel één en ander te vertellen he.

Ik snap ergens wel dat je mij niet schreef.  Er valt niet veel te schrijven, ik heb een plezant leven!  Ik mag uitgaan, mijn ouders zijn niet té streng, school is saaaai maar best ok, ik heb een beste vriendin, heb niet te veel pukkels...  Mijn borsten mochten wat dikker zijn, maar... ik heb tòch een lief!  Hoe fantastisch is dàt?!

Ok, het is waar, ik heb een kalender gemaakt om af te tellen naar mijn 18 jaar, maar op mijn 18 ben ik wel meerderjàààrig hé! Dan mag ik doen wat ik wil, ik ben mijn eigen meester!!
Jaja, ik weet ook wel dat ik op mijn 18de niet plots mijn biezen ga pakken, maar het voelt gewoon fijn elke avond dat vakje door te strepen en weten dat ik weer een dagje volwassener ben.  Vooral als ik alweer eens ruzie heb met Moe.  Raar dat mijn band met haar zo zal veranderen, als ik je zie als 40-jarige...  Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken.  Wat is er gebeurd?

Zeg, nog zoiets:  jij zou wel wat meer plezier mogen maken hé!  Zo serieus dat jij altijd bent, zelfs precies altijd een beetje angstig.  Bang om dingen los te laten?  Bang voor wat de mensen van je denken?  Een groter verschil met mij nu had niet gekund, amaai!  Ik ben onoverwinnelijk, haha!
En dan ook altijd zagen tegen je kinderen!  Ben je dan echt helemaal vergeten hoe Moe altijd tegen mij zaagt?  Jij had wel gezworen dat je nooit zo zou worden he.  Had iemand mij gezegd dat ik zou groeien tot zulk een zeur, ik had die niet geloofd!

Trouwens, over kinderen gesproken, je weet dat ik er vijf wou he.  Waarom ben je gestopt na twee??
Jaja, je kan zeggen dat het moederschap je veranderd heeft, dat je zot zou worden na een derdeke...  Ik zou er gewoon voor gààn en daarna wel zien!  Beetje impulsief zijn!   Jeezes, als ik je zo zie heb ik al helemaal geen zin meer om oud te worden.  OUD ja!  Want ik vond veertig nooit echt oud, gewoon ver van mijn bed, maar jij vindt 40 wel oud hé?  Herpak je, vrouw!  Grijze haren, alles dat wat gaan hangen, ok, maar NIEMAND is perfect!  Moet een 16-jarige met psoriasis dat nu écht vertellen aan een 40-jarige met een beetje grijs haar?  De wereld op zijn kop!

Neem wat voorbeeld aan mij: maak plezier, maar verantwoord.  Onderhoud je vriendschappen!  En wees een beetje egoïstischer, mens!  Vind je 'eigen ik' weer, wie maalt erom wat anderen ervan zeggen?  Ok, een gemillimeterd kopke zoals ik nu zou raar zijn, en stretchbroeken hoeven ook niet meer.  Maar vind je eigen ding!  Breng kleur in je kleerkast, ik weet niet wat een 40-jarig zoal doet allemaal, bel naar Jani als het moet, maar doe iets!  Neem het heft in eigen handen, creëer je kansen!

Van één ding weet ik dat je spijt heb: de studies die ik zal doen als ik 18 zal zijn.  Wel da's pech!  Ik doe ze toch!  Ik doe wél mijn eigen ding, ik ben 16 in hemelsnaam!  Dacht je nu echt dat ik zou luisteren naar iemand die klinkt als mijn moeder??  Ik zal iéts studeren, wees daar al blij mee, aan jou om te zien wat je erna mee doet, hà!

Het is genoeg geweest he, hier eindig ik mijn brief.  Want ik heb wel nog een sociaal leven, niet zoals sommige anderen die ik niet nader zal noemen, en ik heb nog veel te doen!

Doei!
AppelFientje

PS: Ik ben wel wat hard geweest he, merk ik als ik mijn brief zo herlees...  Het maakt me ook wel een beetje kwaad hoor, hoe ingewikkeld jij het leven soms maakt...
Maar weet dat je toch ook veel goed gedaan hebt hoor, waar ik als 16-jarige naar opkijk!
Ok, je hebt 'maar' 2 kinderen, maar ze zijn wel héél fijn, ondanks (of dankzij?) dat je zo zaagt tegen hen.  Je hebt spaarcenten, een eigen huis... Pa zijn levenslessen zijn blijkbaar toch niet in dovemansoren gevallen.  Ik weet dat IK hem soms gek maak door niet te luisteren, haha!
En je hebt een lieve man, hoewel het niet mijn huidig lief is!  Niet erg hoor, ik geloof niet in eeuwige liefde, ik denk dat er op elk potje wel meer dan één dekseltje past.  Jij gelooft dat ook he, ik weet het wel.  Dit zal dus wel echte liefde zijn!  En dààr kijk ik naar uit!



maandag 13 april 2015

De-er-treft-mij-geen-eer-tas

Kijk, een stoffen servet uit de kringwinkel. Vurig rood, in perfecte staat, netjes omgezoomd langs alle kanten. 50 cent.



En dan nog net zo één, in het groen. 30 cent. Twee dezelfde vinden in de kringwinkel grenst aan een mirakel.



Ge naait de 2 aan elkaar, goede kanten tegeneen.  Draai om, naai handvaten, al dan niet zelfgemaakt, en klaar.



Daar is nu nekeer níks moeilijk aan!


donderdag 9 april 2015

Meubeldans

Pompaf.
Amaai, wat een dag.

Eigenlijk begint dit verhaal vele jaren geleden, toen we verhuisden naar ons huidig huis.
Toen al werd besloten dat we écht niet verder konden met onze zetels.
Ik bedoel maar: het zijn nog steeds onze eerste zetels, van toen Man (toen nog Lief) en ik zijn gaan samenwonen, jaren voor de eeuwwisseling, reken zelf maar uit!  Gekocht met een net-student-af-budget.  Ik moet er geen tekening bij maken? ;-)

Sindsdien hebben we er dus menige jaren van genoten, we hebben 2 kinderen gekregen die erin zijn opgegroeid, erin hebben gemorst met pap, erin hebben gezeten zonder pamper toen ze nog net-niet-helemaal-zindelijk waren, erin hebben gesprongen, en we kunnen met het hand op het hart zeggen: het werd tijd voor een nieuwe.

We zijn dus verhuisd, maar er is geen nieuwe zetel gekomen.
Ondertussen zijn we 3 jaar verder, zijn er zelfs gaten in de kussenhoezen (vakkundig weggemoffeld met een deken over de kussens), maar er is nog steeds geen nieuwe zetel gekomen.

Ah ja, weten jullie wel hoe moeilijk dat dat is, een mooie zetel vinden, 't is te zeggen: mooi naar ieders goesting?  Want ondertussen zijn de kinderen 'groot' en vinden dat ze recht op inspraak hebben!
Nee, eigelijk is het niet moeilijk, we hebben er zelfs meerdere gevonden, alleen geen betaalbare. ;-)

Dus, wij vandaag naar Die-Grote-Zweudse-Meubel-Supermarkt (zonder kinderen, ha!), en hou u vast, we hebben gekocht: een 2-zit, een 3-zit, een 'chaise longue' (jawel, mevrouwtje!), een voetenkussen, én een uitschuifbare eettafel, én een ladekast voor in de bureau.
Haleluja!  Waren we op dreef, of waren we op dreef?!

We hebben nu wel onze oude zetels die we nog kwijt moeten geraken ("Hallo, Chiro?..."), én een eettafel op overschot... maar dat zijn zorgen voor later.

Voor 30 euro werd alles netjes aan deur geleverd, en we hebben heel de verdere avond zitten sleutelen, duwen, trekken en vijzen. :)
Ik. Kan. Geen. Pap. Meer. Zeggen.
Maar blij!  Zo blij!  :D




dinsdag 7 april 2015

Teken van leven!

Haai!  Even om te zeggen dat ik nog leef! ;-)
Het stikmasjien is hier al uitgebreid getest, én goedgekeurd, amaai!
Ik heb tegen man gezegd dat ik met één leven niet ging toekomen, om alles te maken wat ik wil!

Vandaag mocht ik naar een workshop van de winkel waar ik mijn machine kocht, dat was inbegrepen in de koopprijs.
Ik heb er een cirkelrokje gemaakt voor dochterlief, die trouwens mee was.  Dochter koos een tof stofje, en Mevrouw-van-de-winkel heeft de maten genomen en stof geknipt.
En thuisgekomen met de rok, merk ik dat het toch wel érrug kort komt... :-S
Té kort.  Heel veel te kort. :-S

Ik heb dochter gezegd dat we het rokje misschien best doorgeven aan haar jonger nichtje...
Groot drama, uiteraard.
En ik begrijp haar wel, hoe zou ik zelf zijn?
Ik voel de stille verplichting om het rokje nog eens te maken, maar dan een (paar) maatje(s) groter...  en daar zie ik een beetje tegen op.  2x hetzelfde op een paar dagen tijd.  :-S

Daarbij, ik heb nog een tienerzoon ook.  Ik wil graag eens iets voor jongens naaien!  Maar dat is dus niet makkelijk he, mannen!  Hemden zijn veel te ingewikkeld (trouwens, hij doet dat niet aan), idem voor broeken.  Ik heb in het verleden voor hem al een paar pyjama's gemaakt (lange en korte), maar daar heb je er ook geen 100 van nodig he. ;-)
Hij heeft nog een turnzak gevraagd, maar dan is de inspiratie op.

Vraagjes:
- zouden jullie het rokje nog een 2e keer maken?
- zouden jullie je dochter laten rondlopen met een te kort rokje?
- kent iemand een trucje om een te korte cirkelrokje te verlengen? (heb gegoogled, niks gevonden)
- wàt o wàt kan ik maken voor een bijna-13-jarige-tienerzoon??

Volgende keer probeer ik foto's te maken van mijn creaties! :D


woensdag 1 april 2015

Mijn dag in 2 woorden!

Nieuw.  Speelgoed.

:D




Ik vrees dat het hier kalm gaat zijn op de blog, de komende dagen.  U weze gewaarschuwd!  MAAR...  haak niet af!  Waarschijnlijk volgen nog sappige verhalen over genaaide vingers enzo... ;-)