woensdag 25 februari 2015

Surrogaat

Kijk:




Hier word ik week van.
En ga ik dromen.
Ik heb iets met ballet, het raakt mij op één of andere manier, ik kan daar echt zo emotioneel van worden dat ik er spontaan de tranen van in de ogen krijg.

Nochtans, nooit in mijn hele leven heb ik ooit één balletpas gedaan, ik heb absoluut geen kennis van zaken, en weet in de verste verte niet of een bepaalde pose of beweging 'goed' is of niet. (Zeg men wel 'pose'? :-S)
Maar ik zou het zooooo graag kunnen...

En dan vraag ik me af: is 40 jaar te oud om er nog aan te beginnen? Kan ik op mijn 40ste nog prima ballerina worden?  Zou er een school in de buurt zijn, en zou ik niet bang zijn om me voor eeuwig belachelijk te maken, dan ging ik ervoor!  Als ik iemand zo zot kon krijgen om me te vergezellen, toch.  ;-)

Waar droom ik nog allemaal van, échte dromen, waarvan ik weet dat ze toch nooit zullen uitkomen?
In theorie realiseerbaar, maar in praktijk nét iets minder...
Er zijn er toch wel een paar, hoor.  In het buitenland wonen, ergens waar alles net iets rustiger loopt dan hier, in Zweden, of in Spanje.  Een zeilboot kopen en ermee naar de Malediven varen.  Mijn job opzeggen en iets op mezelf beginnen.
Er zijn mensen die ervoor gaan, die alles opgeven om die ene droom waar te maken.  Ik kijk daar zo naar op.  Daar is durf voor nodig.

Momenteel pak ik het klein aan: Spaanse les volgen ipv balletles, vrijwilligerswerk in de Oxfamwinkel ipv mijn eigen ding te openen, deeltijds werken en vaak naar zee gaan ipv verhuizen naar het relaxte Spanje.
Lapmiddeltjes, pleisters op een houten been, zoethoudertjes...
En die zeilboot en de Malediven, daar heb ik nog geen surrogaat voor gevonden...




zondag 22 februari 2015

AppelFien-Apps

Lifesavers, of gewoon nuttig?  Deel ze in in de categorie die voor jou van toepassing is.  :)

Onderstaande apps hebben de laatste week het leven van AppelFien veranderd, maar en komen er ongetwijfeld nog.  Dankzij Romina en Céline S heb ik een nieuwe lading ontvangen, in antwoord op mijn vorige post, en daar ga ik me dringend in moeten verdiepen!
Op het eerste zicht is het vooral Fidme dat mijn oogskes doet blinken.   Haaa, geen duusd klantenkaartjes meer in mijn sacosj...  :D

Als er nog zo van die lifesavers/lifechangers zijn, pleaseplease let me know!


 Apotheek : spreekt voor zich, welke is de dichtstbijzijnde apotheek in de buurt?
BelfiusTravel : ik wil geen reclame maken voor een bepaalde bank ;-) Deze app werd me aangeraden en is idd heel gemakkelijk om de dichtstbijzijnde bancontact te vinden.
DailyYoga : Mens sana in corpore sano
IMDb : Hoe noemt die acteur weeral? Waar ken ik die actrice van? En nog van die super-belangrijke vragen waar subito presto een antwoord op moet komen, wel nu meteen!
MyDressing : easy.  Neem een foto van je kleding, schoenen, accessoires en juwelen, en bewaar in categorieën. Je hebt nu alles bij de hand als je gaat shoppen!  Nooit meer: past deze kleur schoenen bij mijn broek thuis?  Had ik al niet zo'n type T-shirt? En creëer je favo outfits, de mogelijkheden zijn oneindig!

RailTime : Hoe laat rijdt mijn trein?  Met hoeveel vertraging, vandaag?  Als hij al rijdt, tenminste. :-S
StarChart : Het is zwoele zomernacht.  Je bent op het strand met je liefste, en je vraagt je af welke die fonkelde ster aan de hemel is.   Dié daar, die zo mooi schittert.  Welnu, je haalt je smartphone boven, en deze app vertelt je alles wat je wil weten.  Romantiek alom!
Storytime: Stel, je bent met vakantie, en o horror!  Je beseft dat je geen voorleesverhaaltjes meehebt in je zo-al-meer-dan-zware valies!  Geen paniek!  Vul geslacht en leeftijd van je kind in, plus de duur van het verhaaltje.  Kies.  Weg traantjes. :)

Tuinvogels : omdat ik een freak ben.  ;-)
Vivino : Ik beken.  Ik ken niets van wijn.  Gewoon: vind ik deze lekker, of niet.  En zelfs dat durf ik te vergeten tegen mijn volgende winkelbezoek.  Dus bij deze: foto nemen van het etiket, app laten zoeken, en je krijgt een beoordeling + nuttige info ivm die bepaalde fles.  Bewaar voor je volgende winkelbezoek.

WandelKnooppunt : heb ik nog niet gebruikt, eerlijk gezegd.  Maar leek mij tof.
Waze : kende ik al van mijn teergeliefde, is een handige gps-app.  Je kunt ook punten sparen enzo, voor wie dat graag doet.

Wikipedia : voor alle mogelijke vragen op alle mogelijke momenten.  Needs no explanation.



Morgen werken, gedaan met spelen met de apps... :(  Ik verwacht afkick-verschijnselen...


zaterdag 21 februari 2015

App-zucht

"Dag iedereen.  Ik ben Fien, en ik ben verslaafd."

Zover sta ik dus.  Een dikke 2 weken met een smartphone, en ik heb de bodem al bereikt.  I

Een eerste week was nodig om te wennen aan het masjien, en alles te ontdekken zonder dat zoonlief het mij moet uitleggen.  Niet lachen.  Ge moet dus swipen om een gesprek op te nemen, en niet tikken op uw scherm.  Klein detail, maar wel belangrijk. ;-)  En voor je een zaklamp-app installeert, kan het nuttig zijn eerst te checken of er niet al eentje standaard op je toestel staat.

Wat me naadloos brengt bij de hebzucht naar de apps.  De App-Zucht.
Een week om te oefenen dus, en dan een week vakantie aan zee om zonder limiet te vissen in de booooodemloze vijver van apps en spelletjes, en er duusd te downloaden, te proberen, te beoordelen en enthousiast te houden of genadeloos te verwijderen.

De! Max!  Ik heb bìjna de grens bereikt waar 'hunkeren naar' neigt naar 'dégout'.  Bìjna.  Maar zolang ga ik gewoon vrolijk door. ;-)
En ik moet gewoon telkens opnieuw mijn enthousiasme met iemand delen.  Mijn man, ocharme, is altijd de peer.  Hij blijft wel tactvol glimlachen als ik weer eens aan kom draven ("Schatje, zie eens...!"), de zoet.  I love him!!

Dus, er zijn nuttige apps/widgets die standaard op de smartphone staan.  Ontdek ze eerst, zodat je ze niet onnodig moet downloaden!  Zo kan je waarschijnlijk vinden:
- een zaklamp (via de flits van je camera)
- QR-reader
- shazam (herkennen van liedjes)
- navigatiesystemen
- nieuwsoverzichten
- chatprogramma's
- ...
en dat allemaal boven de gebruikelijke alarmen, radio's, rekenmachines, notitieboekjes, agenda's e.d.

En dan komt het echte werk.  De Wondere Werels van Nuttige en Niet-Nuttige Apps.  :D
Voorwaar, ik zeg u: ga heen en laat je gaan!

Het eerste wat ik downloade was een anti-virus en een controleer-app.  Ik weet niet hoe doeltreffend ze zijn, maar het sust mijn geweten. ;-)
De eerste controleert op het ogenblik dat je een app downloadt op die wel 'veilig' is, en bevestigt dan dat alles ok is en dat je het mag openen.
De tweede geeft je een overzicht welke app toegang heeft tot welke van je persoonlijke gegevens.  Da's handig, tot nu toe.  Ik vraag me wel af hoelang ik het zal volhouden om dit te controleren.


Nog een handige app is eentje van je provider, waar je met een simpele klik kan kijken hoeveel je al verbruikt hebt die maand: aan belwaarde, smsjes, en data (internet).  Ik ga hier geen reclame maken, maar voorlopig ik ben blij met mijn rode hoorntjes.  ;-)

Sociale apps zijn er ook, natuurlijk.  Is het nodig om deze te vernoemen?  Ik zet er hier aan paar, aan te vullen aan je eigen plezier, voorkeuren of noden.

Facebook, want je wil nu eenmaal overal ter wereld onmiddellijk kunnen lezen wat je vriendin die dag op haar boterham gesmeerd heeft, of hoeveel kilometer je collega die avond gelopen heeft terwijl jij onderuit gezakt in de zetel zat met een pak chips in je handen en een glas wijn in je ander hand. :)

Bloglovin', want als je een week 'je' blogs niet kan checken, loop je hopeloos achter... ;-)

Skype, voor wie lekker cheap (lees: gratis) wil bellen (al dan niet met videobeelden) met je vrienden over heel de wereld.  Verouderd?  Geen idee.  Laat het me weten.


Dit wordt een lange blogpost, dames en heren.  :)  Nog ééntje, en dan stop ik ermee voor vandaag: de SPELLETJES!!  :D  Allemaal samen nu: "Aaaah, eindelijk!"  ;-)

Ik heb enkele spelletjes waar ik van hou: zoekspelletjes, puzzels, nadenkspelletjes,...  en zodra ik het uitgespeeld heb, of aan een level kom dat betalend is, zwier ik het eraf.
En dan heb ik ook nog een paar spelletjes om de kids te vriend te houden, tijdens het lange wachten op onze bestelling in de frituur bijvoorbeeld (hoooogst zeldzaam, of course, ahum...)

Momenteel in de aanbieding:


TwoDots.  Simpel: verbind de twee punten.  Zei ik simpel?  Level 1, ja.  Just try it. ;-)
Time to Escape: en alle mogelijke varianten.  Je bent opgesloten in een huis/museum/kasteel/..., zoek je weg naar buiten dmv items in de kamer, door puzzels op te lossen enz.

Candy Crush. Voor de dochter. (En ik geef toe: ook een beetje voor mij...)

MicroTrip.  Voor de zoon. Persoonlijk vind ik dit stom.  Mijn zenuwen kunnen daar niet tegen.


Dit is allemaal gratis, voor Android, maar zeker en vast ook voor Apple, daar twijfel ik niet aan.  Maar daar ga ik mij iet in verdiepen. ;-)

En er is nog zoveel meer, zucht...  Maar voor vandaag ga ik het wel hierbij laten.
Nog even dit: voor foto-apps verwijs ik graag naar Romina, die is jong, die kan daarmee toveren, en die schrijft dat allemaal veel beter op dan ik. ;-)

Binnenkort hebben jullie nog een deel 2 tegoed!  Had ik al gezegd dat ik verslaafd enthousiast ben?



dinsdag 17 februari 2015

Naar goede gewoonte spendeer ik de vakantie aan zee.

Dus is het hier een beetje stil, maar weldra schiet ik weer in gang, beloofd!







PS: deze post is volledig geredigeerd op smartphone, is dat fantastisch, of wat?? Welcome to the new world, people! ;-)



woensdag 11 februari 2015

Kuch, adem in, adem uit... als je kan!

Had ik hier eerder al gezegd dat er niets ergs is aan 40 worden?  Awel, ik neem mijn woorden terug! 
Toeval kan het niet zijn, maar ik heb vorige week MIJN EERSTE ACUTE ASTMA-AANVAL OOIT gehad. :-S

Da's dus echt verschieten he, het begon met een kuchje, dat een hoestje werd en na tien minuten stond ik te gieren en te piepen als een...  tja, iets dat giert en piept, dus. 
Mijn luchtpijp was precies nog zo breed als een rietje.

Mijn superhero-man heeft me onder zijn arm genomen en is in allerijl met me naar de spoeddienst van het ziekenhuis gereden, waar ik voorrang heb gekregen op alle aanwezigen (sorry mannen!).

Gelukkig, als zo'n aanval voorbij is, is het ook écht voorbij.  Heb wel een nachtje op spoed moeten blijven ter observatie, maar daarna mocht ik weer naar huis.  Oef.  Want slapen doé je niet, op zo'n spoedafdeling. :-S

Maar dus moet ik vanaf nu puffen.  En vandaag werd een allergietest gedaan (blijkbaar gaan astma en allergieën hand in hand) en ik test positief op zowat al wat te testen viel! :-S
Hoe lang loop ik dààr dan al mee rond, vraag ik me af? 

Ik heb aan mijn man verteld dat ik nu - op doktersvoorschrift! - levenslang niet meer mag stofzuigen (=> teveel ronddwarrelende stof, weetjewel)!
Maar hij gelooft me niet!  
Dedju!  ;-) 





zaterdag 7 februari 2015

De lange, lange weg van AppelFien tot SmartFien

Lang, lang geleden, toen de dieren nog spraken en de kabouters nog herstelwerk maakten in ruil voor pap, laat ons zeggen mmm... zo net voor de eeuwwisseling, maakte Fien de opkomst van de GSM mee.

Wat een fantastische vondst was dat!
Tot dat moment moest een mens zich nl. behelpen met de toen aanwezig telefoonkotjes.  In het Noordstation van Brussel stonden wel 50 van die individuele cellen, stevig verankerd in de muur van de grote inkomhal.  Je privacy werd gewaarborgd door doorzichtige plastieken tussenschotten.  Hoe gezellig was dat niet.
Buiten grootsteden moest je soms een beetje zoeken en zonodig enige kilometers stappen, maar dan kreeg je waar voor je geld!




Voor je geld?  Ah ja, àls de openbare telefoon niet stuk was (1 kans op 2, in mijn herinneringen) moest je natuurijk wel betalen voor de diensten.  Hiervoor diende je ofwel een kaart van de RTT (latere belgacom) ofwel genoeg enkelgeld op zak te hebben.
De kaarten genoten de voorkeur, want ze waren een pak lichter dan een broekzak vol Belgische Franken, en als de kaart 'op' was kon je nog de grote tovertruk met de tipex proberen (wat dat was, ga ik niet uit de doeken doen, ik ontken dat ik dat ooit gedaan heb, zelf als arme student, zie dat ze mij alsnog komen oppakken...)

Maar aan al die pret moest ooit een einde komen, want aanschouw!  Wat tot nu toe enkel te zien was in Amerikaanse films werd ook bij ons werkelijkheid: een nieuw soort toestel komt op de markt, klein en compact, waarmee je buitenshuis (en dan bedoel ik niet zomaar in de tuin, maar echt ki-lo-me-ters verder!) draadloos kan bellen.  U leest het goed: DRAAD-LOOS.  Gejuich is nu wel op zijn plaats.

Fien springt op de kar, en speelt met de tombola van een groot frisdrank-merk (wie ouder is dan 30 of misschien zelfs 35 weet allicht waarover ik spreek) en WINT een GSM!  Yeah, baby! :D
Fien is een zuinig meisje, heeft haar eerste gsm vertroeteld alsof het haar eerste boreling was, en heeft er alzo jarenlang geniet van gehad.  Gsm's waren in die tijd dùùr, weet u.
Maar na menige jaren werd het tijd voor een nieuw exemplaar, er werd gewikt en gewogen, mensen en kennissen ondervraagd, om uiteindelijk zeker te zijn de beste koop te doen.

Ooo, wat was Fien zo blij met haar eerste zélf gekochte gsm! :)  Ze had zelfs een nieuwe 'case' gekocht, zo'n schattig ding met Winny de Pooh, echt mega-super-knuffel-love...
Groot was dan ook het verdriet toen haar geliefde toestel gestolen werd, op een doordeweekse avond na haar zware werkdag, in de Brusselse ondergrondse...
Na de jarenlange liefderelatie met Winny-de-Pooh-gsm, kwam dit hard aan, en het is met gemengde gevoelens dat ze zich opnieuw naar de winkel begaf om een nieuwe gsm te kopen.




Ze koos een openklap-exemplaar.  Paars.  Het was liefde op het eerste gezicht.
Oké, oké, er waren minpuntjes: je kon er bijvoorbeeld geen foto's mee maken, maar hé, een kniesoor die daarover zeurt!  En zo werd het wederom een verhaal van jarenlange onvoorwaardelijke liefde...

Tot op de dag dat ook de paarse openklap-gsm op z'n einde kwam.  Eerlijk gezegd schaamde Fien zich wel een beetje, en dat gevoel stak steeds vaker de kop op:
- op het werk, als de batterij van haar toestel weer eens plat was (steeds vaker!), en geen van haar collega's haar kon helpen aan dat type vooroorlogse lader (hun woorden, niet die van Fien!)...
- als ze belde in het openbaar, op straat, en ze de meewarige blikken voelde van toevallige passanten...
- op de tram, als ze bedacht dat géén énkele dief er nog maar aan zou dénken om haar gsm te stelen...
- als ze van zichzelf besefte dat ze toch een ietsiepietsie jaloers was op de gsm van haar 12-jarige zoon...

Dus nam Fien de stap, na deze lange reisweg van menige, menige jaren, om eindelijk over te schakelen naar...





donderdag 5 februari 2015

Run, AppelFien, run!

Ik loop zoooo achter!  Het is ongelofelijk hectisch geweest deze week, you name it, we had it:  bezoek aan spoed (mét overnachting, ik won de hoofdprijs!), ergst mogelijke nieuws op 't werk, en zieke dochter als kers op de taart...

Adem in, adem uit.  Zen, Fien...




zondag 1 februari 2015

Little guilty pleasures...

Ik beken.  Ik ben een vreselijk persoon soms.  Slechte moeder, en egoïstisch bovendien.
Ja, ik weet het, dat is moeilijk te geloven, zo sympathiek dat ik hier overkom, maar hé, dit is het internet mensen!  Geloof niet zomaar alles klakkeloos.

Een voorbeeld?  Ik geef er u wel twéé! Ha!

Ik werk niet voltijds, dus af en toe heb ik de ongelofelijke luxe om de kinderen naar school te brengen, en meteen door te rijden naar de supermarkt om de boodschappen te doen.
En wat koop ik dan?  Een koffiekoek.  Of twee soms.  He-le-maal voor mij alleen.




Voor mijn verdediging: ik ontbijt graag uitgebreid en op mijn gemak.  Tja, het zijn zo de kleine geneugtes van het leven.  Maar ik geef toe dat mijn egoïstische rendez-vous met de croissant ipv een snelle boterham met de kids niet echt goed te praten is...

En er is erger.  Ja, echt, ge denkt niet dat het kan, maar het kan.  Durf ik mij hier bloot te geven?  Allé hup!

Ik ben dus soms egoïstisch, en dan wil ik eens iets voor mij alleen, zonder te moeten delen.
Niets groots hoor, niets spectaculairs, maar bijvoorbeeld een héél pakje Mikado.  Mijn!  Zonder grijpgrage kinderhandjes.  En dan misselijk zijn omdat ik teveel gegeten heb.
Aaarghhh, zalig... :D
Maar dan koop ik dat, verstop ik het ergens achter in een kast waar nooit iemand iets te zoeken heeft, en dan vergeet ik het prompt.
Zes maanden later neem ik de sapcentrifuge uit de kast en oh!  Wat vind ik erachter?  Mijn pakje zorgvuldig verstopte Mikado.  Met de datum verstreken. :-S

Ik heb ze toch nog opgegeten...
I'm bad.