zaterdag 29 november 2014

Mokkie mokkie!

Ben zo blij met mijn nieuwe mokken! :)
Ik had ze gisteren gezien in de Oxfam Wereldwinkel, maar aangezien ik al veel te veel mokken heb, ben ik wijselijk eerst naar huis gegaan om een 'grote kuis' te houden in mijn mokkenkast.
Kwestie dat de man des huizes ook niet te zeer zou zeuren, you know...
Dus ben ik vandaag teruggekeerd, en... tadaaa!


Schoon he...

Daar zal mijn thee superlekker in smaken!
Wat mij naadloos brengt naar mijn 'probleem van de dag':

Wie o wie weet waar in België thee van Celestial Seasonings verkocht wordt??  Vroeger werd dit verkocht in Kruidvat, en Delhaize, nu enkel nog in Delhaize maar zeer beperkte smaken... :(



Geluk...

Een zachtjes knetterend vuurtje in de kachel, een goede film op tv (Avatar, machtig), de kinderen die samen én zonder ruzie te maken in de fatboy zitten, moeder en vader die de de zetel voor zich alleen hebben, een lekker (en fair) glaasje witte wijn bij de hand...  

Het geluk zit 'm in de kleine dingen.


vrijdag 28 november 2014

(Gew)etensvraag

Vrijdag, pakketdag.

In het pakket van deze week:
- chinese kool
- paarse wortel
- pastinaak
- gele paprika
- oesterzwammen

U heeft het gemerkt: geen kool! :)  Niet dat ik niet graag kool heb, maar zo eens een week een pakketje zonder kool in de winter, is toch wel iets bijzonders!

Ik had nog in huis: een knolseldertje, gewone wortel en postelein.  En prei van in de winkel. Ah ja, en een flespompoen van uit de tuin van mijn pa. :) Maar die wordt niet rap slecht, mag ik best nog even 'vergeten'.

Mijn weekmenu is opgesteld, en vanavond beginnen we met... kip!

Ik heb best wel een beetje stress, ik heb ik geen eeuwen vlees meer gebakken...
Maar ik wil mijn kerstmenu al eens proberen: één keer per twee jaar bak ik vlees, voor de hoofdschotel van kerstavond.
Allé, en een maand op voorhand dus ook, kwestie van eens te oefenen...  want stel dat het keihard tegenvalt?
Daarbij komt nog dat ik de helft van de ingrediënten niet gevonden (mosterdpoeder?) of gekocht (verse rozemarijn...) heb.  Maar kom, worst case scenario eten we alleen de groentjes en de gratin dauphinois met een spiegelei erbij! ;-)

Ben ik de enige die nu al bezig is met wat ze haar gasten zal voorschotelen met Kerstmis?  En ben ik de enige bijna-vegetariër met een slecht geweten omdat ze toch niet flink haar best doet om iets vegetarisch te koken die avond?


*update*
Hmm, het was niet zo dat we eitjes hebben moeten eten, maar het was toch maar zozo... Nochtans was het een receptje van Jamie Oliver... :-S
Kan aan mijn kookkunst liggen natuurlijk...
Alle receptjes zijn welkom!  (Vooral de veggie dan toch maar...).  Moet wel maakbaar zijn voor iemand die gewoon "haar plan kan trekken in de keuken", en die moet koken voor 13 man...

woensdag 26 november 2014

Meer voor minder

Jàààren geleden, nog voor er kinderen waren, hebben man en ik nog onze inkomsten en uitgaven in zo'n huishoudboekje bijgehouden van de Gezinsbond.  Op papier, yep.

Iedereen ken het principe wel: vaste inkomsten worden genoteerd bovenaan de pagina,  daaronder volgen kolommen met - per categorie - de uitgaven van die maand, onderaan komen de vaste uitgaven (die zijn te verwachten en kan je dus op voorhand invullen).
Uiteindelijk bereken je in het kadertje helemaal beneden het resultaat: winst of verlies...

We waren er héél stipt in, àlles werd genoteerd, zelf de koffiekoek op weg naar 't werk of de 10 frank (yep, zolang geleden is het) voor de wc-madam.
Het was een openbaring.  Verschieten, man!  Toen ik zag wat we opdeden, vooral aan eten, trok ik zo'n ogen!!  Blijkbaar zijn we toch wel bon-vivants... ;-)

We zijn toen toch heel wat bewuster gaan leven, we waren maar met 2, dus eigenlijk was het helemaal niet zo moeilijk.

Maar... zoals te verwachten zijn de (slechte) gewoontekes er stilletjes aan toch terug ingeslopen...
Ik heb de voorbije jaren al een halfslachtige poging ondernomen om terug zo'n huishoudboekje in te vullen (in exel, ditmaal ;-)) maar de discipline is weg...  Het lukt ons niet meer om alles netjes bij te houden, en laten we eerlijk zijn, dit is iets wat je toch minstens een aantal maanden moet volhouden om een écht representatief beeld te kunnen hebben.  Een jaar rond is eigenlijk ideaal, net als een boekhouder!

Eigenlijk heb ik zo'n boekje niet nodig om me er echt wel van bewust te zijn dat we het zuiniger aan kunnen doen.  Er zijn zaken die voor zich spreken, en dat we dan ook doen: ik gooi hoogstzelden voeding weg, we letten op onze uitgaven zoals elektriciteit en water, we doen geen zotte uitgaven mbt kleding, verzekeringspolissen ed hebben we onder de loep genomen en vergeleken,...

Ik kan ook al direct opsommen waar we op kunnen besparen: die 2e auto, bijvoorbeeld.  Ter verdediging (ahum): het is een kleintje, en een oudje, ik denk dat we die gaan 'opgebruiken' en daarna de fiets meer gaan bovenhalen...

Er zijn ook dingen waar ik niet op wìl besparen, de kwaliteit van ons eten bijvoorbeeld.  Ik koop zoveel mogelijk biologisch, vooral wat groenten en vleesvervangers betreft.  De koekjes en ander 4-uurtjes koop ik in de natuurwinkel.  Ze zijn meestal gemaakt van bijvoorbeeld speltbloem en zonder suiker, en zolang de kids ze willen eten doe ik zo voort.  Als er eens vriendjes komen spelen, kijken ze wel eens raar naar die vreemde koekjes die ze niet kennen, hihi...  Maar ze zijn dus een pak duurder dan bijvoorbeeld choco-prince.  :-(
Ach, voor mij is de moraal van het verhaal: het blijft schipperen en afwegen, kwaliteit vs kwantiteit vs prijs.

Hier en daar vind je heel nuttige tips op het internet.  Dorien van Jonge Sla vertelt bijvoorbeeld hier hoe ze onderzoek deed voor een artikel: hoe is het om te overleven met 20 eur/week, of hier nog schrijft ze over hoe creatief omspringen met restjes.
Kopka heeft een hele blog opgestart met als motto: het leven leven, weinig werken, veel tijd voor elkaar en de kindjes, ja maar hoe doe je dat?

De kunst is om uit te maken wat voor jou belangrijk is, om er die dingen uit te pikken die jouw leven zin geven.
En aangezien 'besparen' heel vaak samengaat met 'beter voor het milieu' is het voor mij persoonlijk ook belangrijk om het door te geven aan de volgende generatie!

Pfew, zware kost die zo plots uit mijn pen komt!  Dit gezegd zijnde, ga ik de kruimeltjes van het ontbijt voorschotelen aan de vogeltjes! :)




maandag 24 november 2014

Smartschool, hate it or... No, just hate it!

Opgelet, zeurbericht!

Sinds ik een zoon heb in het 1e middelbaar, heb ook ik kennisgemaakt met het concept 'Smartschool'.
In theorie is het fantastisch:  een platform op de site van de school, waarop zowel kind als ouder kunnen inloggen dmv een login en een paswoord.

Op de ene kant van het scherm vind je dan een overzicht van de lessen van je kind, en elke leerkracht kan daar relevante documenten uploaden, mededelingen achterlaten, interessante links meedelen enz.
In het midden van je scherm is de eigenlijke 'nieuwspagina': wat is er veranderd op Smartschool sinds de laatste keer dat je inlogde.  Aan jou om te verbergen wat je al gezien hebt.
Rechts op het scherm vind je een e-agenda, de lessenrooster, en een puntenoverzicht van toetsen en taken ('scoreboekje' noemen ze dat).

Fantastisch toch, hoe we optimaal gebruiken maken van wat internet ons te bieden heeft!  O, wat een evolutie op gebied van efficiëntie!
Beeld je in: lichtere boekentassen, aangezien documenten kunnen geupload worden!  Weg dikke lompe papieren agenda, met vakjes die veel te klein zijn om alle lessen en taken in op te schrijven (de zoon heeft een verschrikkelijk handschrift)!  Super, geen enkele slechte toets kan nog verdonkeremaand worden, of zelf ondertekend, uit schrik voor de toorn van de ouders!

In de praktijk... niets van dit alles!

Sommige leerkrachten gebruiken zelf Smartschool niet (weg efficiëntie), of erger: overladen het met irrelevante zaken, of met documenten die al eens in de klas uitgedeeld zijn op papier (what's the point??).
De nieuwspagina blijft 'nieuws' hardnekkig tonen, al heb je al duizend keer op Verbergen geklikt.  En soms heb je 1 pagina nieuws, do je een refresh, en heb je plots weer 3 pagina's!  Met oude berichten, wel te verstaan... :-S
Weg papieren agenda? Think twice!  Welkom agenda in het kwadraat!  De zoon moet elke avond 2 agenda's raadplegen, ipv één.  Waar was die efficiëntie ook alweer?
Ah ja, en niet vergeten dat de leerkrachten soms op de laatste minuut iets toevoegen.  Heb je't niet gezien, dan heb je't niet gezien.  Pech.
Punten in het scoreboekje?  Ja, dat is wel waar: er kan niets meer verborgen worden.  Maar er wordt ook niets meer getoond!  Ik zie de scores op Smartschool, maar ik zie de eigenlijke toetsen niet meer!  Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn?  Hoe weet ik wat mijn kind verkeerd gedaan heeft?  Hoe weet ik of hij gewoon rekenfouten gemaakt heeft voor wiskunde, of iets volledig niet begrepen heeft?

Niets veel goeds over te melden dus, over Smartschool...


zondag 23 november 2014

Boyhood

Zonder voor criticus te willen spelen: schoon!


Gisterenavond gezien, en ik vond het als zalf voor de ziel.

Misschien vindt niet iedereen zo'n voortkabbelend verhaal de moeite waard, maar ik denk dat wie eraan begint (film van 2u45!) wel een idee heeft van wat hij/zij mag verwachten...
 
Het is echt fascinerend om de personages letterlijk te zien groeien, en hoe je als jonge ouder (ik bestempel mezelf nog steeds als jonge ouder, haha) in eerste instantie meeleeft met de moeder, nadien met de puberende kinderen, en dan later opnieuw met de moeder, met naar het einde toe zelfs meer begrip voor de vader...

Het proces van ouder-worden over de jaren heen is natuurlijk een prachtig element in deze verfilming. Twaalf (12!!) jaar werken aan een film, met dezelfde acteurs, en ze zo zien verouderen en evolueren is redelijk uniek en alleen daarom al is de film de moeite waard om naar te kijken, maar het is zéker niet alles wat deze film te bieden heeft.  De dialogen, de gebeurtenissen, de keuzes die gemaakt worden... geven stof tot discussie, en stof tot nadenken.  Ik heb vandaag de hele dag met andere ogen naar mijn zoon en dochter gekeken...  Het leven zoals het gaat.

Zalf voor de ziel, deze film.


zaterdag 22 november 2014

Verrassing!

De composthoop omkeren kan nog al eens leiden tot het ontdekken van verborgen schatten!
Tadaaa: volledig biologisch geteelde aardpeer! :)




Ok, écht compensatie voor de noeste arbeid kun je het niet noemen, maar hé, wie het kleine niet eert...  ;-)


vrijdag 21 november 2014

The Birds...

Vogelinvasie in den hof...  Da's overdreven, natuurlijk, maar soms lijkt het zo.

Sinds ik een paar herfsten geleden een vogelpaal (of hoe noem je zo'n ding) in de tuin 'plantte', ben ik me meer en meer gaan verdiepen in de Wondere Wereld van de Vogels.




De vogelpaal op zich is simpel: zo'n eenvoudig model met een waterbakje langs één kant, een hier-leg-ik-kruimels-of-zaadjes-bakje aan de andere kant, en bovenaan 3 zwierige krullen waar je iets aan kan hangen (bij ons: 2 vetbollen en een voedersilootje).
Maar, o, wàt een vogels erop afkomen?!  In het begin was het gewoon leuk om zien, en niet alleen voor de kinderen (Een vogel!  Nog een vogel!).

En toen kwam de volgende fase: 'Waarom heeft die mees een blauw koppetje en die mees een zwart koppetje?'  'Dat is een mus, en dat is een mus?  Hoe, maar die lijken toch niet op elkaar?'
Yep, de welke-vogel-is-dat?-fase.
Boeken aansleuren uit de bib, zoeken op internet, artikels scheuren uit magazines,...  We kunnen gerust zeggen dat we stilaan vogelkenners mogen genoemd worden.

Maar het allerleukste is natuurlijk de vogels zelf observeren, hun gedrag en gewoontekes analyseren, echt maf.

Want vogels zijn gewoon als mensen.  Met dezelfde mensenwensen!  En... dezelfde mensenstreken! ;-)

Meesjes (kool- en pimpel-) komen vaak ik groepjes van 2 of 3, maar écht delen met elkaar doen ze niet.  En de groepen onderling mengen niet samen.  Jaja, mensenstreken zeg ik u.





De meesjes zitten altijd op de vetbollen, die kunnen daar goed in haken, met hun pootjes, als échte acrobaatjes.  Ze zijn dus alleenheersers daar, want geen enkele andere vogel in Vogelland doet het hun na!
Easy peasy, zou je denken?  Al die dikke vetbollen voor hen alleen?

Neuh!  Want algauw komt het roodborstje (Is daar iets te eten?  Laat zien!  Laat zien!).  En al komt het roodborstje àltijd alleen, en ziet het er nog zo schattig uit, het is een kwaad beestje!




Zijn pootjes zijn absoluut niet geschikt om zich vast te klampen aan de bollen, maar toch jaagt hij elk meesje weg!  Dan pas gaat hij eens kijken in de kruimelbak of er niets te rapen valt, pikt hier en daar iets op, en is weer weg.  De schurk.




De vetbollen zijn ook zeer gegeerd bij de mussen, de huismus meer bepaald.  Hun pootjes zijn ook niet geschikt om er zich aan vast te klampen, maar ze gaan op de zwierige krul zitten en strekken zich dan zo naar beneden tot ze aan de bol geraken.  Ik sta soms versteld hoe ze niet naar beneden tuimelen!




Heggemussen blijven op de grond (tussen de heggen, what's in a name!).  Het zijn kleine schattige bruin gestreepte diertje, kei-lief.




Wie ook op de grond blijft, is Merel (man: zwart, vrouw: bruin, maar ze noemen allemaal Merel hier bij ons).
Merel en de heggemussen pikken op de grond wat Meesjes en Roodborst 'morsen' boven aan de top.
Of wat ik moederlijk op grond strooi.  ;-)

Wie hebben we dan nog?

De groenlingen.  Die komen niet op vetbollen of op zaadjes, tenzij het pokkekoud is.




Ze zijn echter wel verlekkerd op bessen, hun korte stevige snavel is erop voorzien.   Aangezien er naast de vogelpaal een struik staat waar nu bessen op staan, krijg ik toch regelmatig groenlingen te zien.




De duiven, dat zijn dieven.  Met hun zware gewicht komen ze, alleen of in groep, alles pikken van de kruimelbak, en laten niets achter voor de rest!
Nu, ik gun het hun ook wel (al vind ik dat de lelijkste vogel die bestaat), vandaar het voedersilootje.
Duiven kunnen daar niet op, met hun grote poten, maar de meesjes, mussen en roodborstjes wel.
Iedereen content. :)

En als je écht geluk hebt, kan je soms een specht zien!  Bonte of groene, de 2 soorten komen hier voor, maar we zien ze echt maar héél af en toe.





Al de foto's van de vogels komen van de fantastische site van Natuurpunt , echt een site boordevol informatie en leuke weetjes.  Bij elke vogel kan je ook luisteren naar een fragment met hun 'gezang', hoe cool is dat?

En hier vind je nog eens een overzicht van alle vogels, op één pagina, keihandig!

En nu ga ik nog wat kruimels strooien in het bakje buiten, want Roodborstje is al eens kwaad komen kijken aan het raam.  En geloof me, roodborstjes kùnnen kwaad kijken!

Fijne vrijdag aan iedereen!




woensdag 19 november 2014

Dinovember

Grappig, schattig, wonderlijk in al zijn eenvoud... Ik vind dat de max!  Zeg nu zelf: dino's die 's nachts tot leven komen en kattenkwaad uithalen zodat de kinderen, als ze 's morgens opstaan, het huis op stelten vinden en de dino's met de poot in de zak betrappen... Fantastig toch??

Wat begon als een tijdverdrijf voor 2 ouders die te kampen hadden met slapeloze nachten, is uitgegroeid tot een echte rage, met uitgifte van een boek en alles erop en eraan!

Ok, dat van die rage vind ik niet de max, wel super voor die 2 ouders natuurlijk, maar ik heb liever als een project kleinschalig blijft... of misschien ben ik wel gewoon jaloers, omdat ik

a) zelf niet creatief ben
b) het grote geld op die manier aan mij heb zien voorbijgaan ;-)

Enfin, Dinovember dus, ga eens kijken op hun site en verbaas u!  Of voor de FB-fans: ze hebben ook een FB-pagina!

Ik weet één ding zeker : die beesten hebben een sléchte invloed op elkaar!





zondag 16 november 2014

Over Zalige Zondagochtend en de onvermijdelijke Zondagavondblues

De Zalige Zondagochtend, kennen jullie dat?

Het lukt niet elke keer, maar vandaag wel: ik word wakker uit mezelf, én op een deftig uur.  Niet onmenselijk vroeg, niet schamelijk laat, laat ons zeggen zo rond 8u30.
Iedereen slaapt nog (uitzonderlijk, want de dochter is een vroege vogel).
Ik heb het huis voor mij alleen, zaaaaalig.
Vandaar de Zalige Zondagochtend: ik kan me Zalig in de zetel vleien, onder mijn eigen Zalige dekentje zonder dat het ingepikt wordt door een kind, Zalig boek bij de hand, Mega-Zalig kopje koffie...  Got the picture?

Een zondag die zo begint, kan toch niet blijven duren?  En toch, vandaag: gezelschapspelletjes spelen zonder al te grote drama's bij de kinderen (de ouders houden het beschaafd), zachtgekookt eitje met soldaatjes 's middags (toch wel een beetje comfort-food voor mij). Beetje krabben in de hof.  Blogje opstarten.  Cake.  Niet moeten koken want we mogen 's avonds de voetjes onder tafel schuiven buitenshuis.
En dan wordt het avond, en de cirkel is rond want zie, ik zit weer in de zetel, onder mijn dekentje, tokkelen op de laptop, glaasje wijn bij de hand...  en toch is het niet meer zo Zalig.  Want...

Zondagavond.  Blues.  Zondagavondblues, élke week opnieuw.  Zover ik me kan herinneren heb ik er last van gehad.  Opkijken tegen de nieuwe schoolweek, nochtans ging ik graag naar school.  En nu is het opkijken tegen de nieuwe werkweek, en ik moet toegeven dat ik iets minder graag ga werken dan dat ik vroeger naar school ging...
Erg is het, volwassen zijn en toch nog met zo'n knoop in de maag kunnen zitten op zondagavond.

Ik denk dat het tijd wordt voor ander werk...

De spits

Dé spits...  Dié spits...  De spits van het eerste bericht...  Laat mij hier, nu, onmiddellijk stoppen, daarmee hebben we dat ook achter de rug.  Volgende keer meer!

Fijne avond, aan iedereen van goede wil!  Ik ga cake eten... :)