zaterdag 27 december 2014

Stokkie

Her en der zag ik een 'stokje' passeren in blogland, en ik had snel door wat dat was, want ja zo slim ben ik wel! ;-)
Het is zoiets als een TAG (hahaaa, zie je wel dat ik het weet!) die je kan doorgeven aan andere bloggers, maar dan een doe-opdracht ipv vragen.  Juist?  Ik zal er toch niet ver naast zitten. ;-)

Wat ik ook las, is dat sommige bloggers schreven dat je het stokje gerust zelf mocht oprapen om er iets mee te doen, als je het een tof stokje vond.

En het is een tof stokje!  Welke zijn je 10 leukste/tofste/ontroerendste foto's van het voorbije jaar?

Omdat ik het stokje zelf opgeraapt heb, en niet toegeworpen kreeg, vind ik dat ik er mee mag doen wat ik wil, ha!  En dus maak ik er een 15-tal foto's van, en niet speciaal de leukste/tofste/ontroerendste, maar foto's die een overzicht geven van mijn jaar, van wie ik ben.
Zonder al te veel in detail te treden, echter.  Ik moet privacy van man en kinders respecteren.

Dus zo krijgt de geïnteresseerde een beeld van mijn denderend, spetterend, wervelend leven! ;-)
En het is gewoon ook een herinnering voor mij, later.

Zo dus, laten we beginnen!

... in mineur.  :(  Overlijden van mijn schoonvader in januari...



Februari: de MIA's!  Yep, ik was daar.  En Stromae ook.  :D


De krokusvakantie in maart (viel laat dit jaar!), aan zee!  Prachtig weer, hadden we toen!


De maanden gaan snel!  Paasvakantie alweer, ook aan zee, met de zoon en zijn beste vriend.  Dan doet een mens al eens andere uitstapjes, op jonge-venten-formaat...
En april is ook de maand van 'snottebellen' in het bos.  Zo noemen wij die bloemen!  De officiële naam is 'boshyacint', maar dat bekt niet zo lekker! ;-)



In mei leggen alle vogels een ei!  Onze kippen, die leggen heel het jaar door (onze Lucky toch, het wit kippetje dat de witte eitjes legt).  Hier onze nieuwe aanwinst: Esmeralda!  En hun huizeke in de tuin.  En voor dat je zegt: 'oh, hoe zielig, zo opgesloten in een ren... '  Wij zitten hier met vossen!  Vraag maar aan de buren, langs beide kanten!  Wij zijn de enige die onze kipjes nog hebben!  :-(




In juni studeerde de zoon af van het lagere... *mijmer, mijmer*


Juli, vakantie in eigen tuin eerst, en aan zee daarna.  Geen verre reis, de man is juist geopereerd en moet herstellen.



In augustus gunnen we onszelf toch een verblijfje in Center Parcs, super-tof, lieve gasten die wel altijd wouden blijven voor 't eten... ;-)


Nieuwe aanwinsten in september (had ik al gezegd dat ik een spetterend leven heb?) ;-)


Overlapping oktober-november: herfstvakantie aan...(je raadt het nooit) zee! We zijn zee-mensen. :)


Haha, ik vond het wel tof om zo te snuisteren in de foto's van het afgelopen jaar!  Ik kreeg er warempel bijna een agenda-gevoel bij! :D

Zijn er nog die het stokje willen overnemen?  Ik kan het gerust delen en verdelen, net zoals Jezeke deed met de broden en de vissen, dus aarzel niet!
En wie het stokje vangt zou mij zo gelukkig maken door hieronder in de opmerkingen een linkje te pennen naar eigen blog, hopelijk ontdek ik dan zo ook nòg meer toffe blogs!
En ik ben ook lui, en dan moet ik het niet zelf opzoeken. ;-)  



vrijdag 26 december 2014

After the party...

Hehe, 't zit erop! :)

Me like een huis vol genodigden, familie en vrienden.  Maar té vaak moet dat toch ook niet zijn!  Toch niet met al dat koken enzo.  Volgend jaar is het voor mijn zus, en mag ik de voetjes onder tafel schuiven! ;-)

Ik vind dat eigenlijk wel tof zenne, die voorbereidingen enzo.  En die stress, tja, ik weet dat ik het mezelf aandoe...  Eigenlijk probeer ik zoveel mogelijk op voorhand te plannen, en dan valt het allemaal wel mee.
Het is achteraf dat het pijn doet.
Letterlijk.
Kerstavond was voorbij, en boenk, ik begon hoofdpijn te krijgen.  Voor de 2e dag op rij nu, alle dafalgans en nurofens ten spijt.  :-S

Maar hoe was de avond zelf?  Goed!  Naar goede gewoonte ben ik natuurlijk vergeten foto's te nemen...  Spijtig, want ik had mijn best gedaan!  Een nieuw tafelkleed (op de valreep gekocht), de edelsteentjes die een paar weken geleden gratis bij de libelle waren, de mooie wijnglazen van mijn oma zaliger, het bestek dat de rest van het jaar in de doos in de kast blijft...  Mooi allemaal! :D

En het eten was ook geslaagd, al zeg ik het zelf!  Zoveel mogelijk vegetarisch, alleen voor de hoofdschotel heb ik me er niet aan gewaagd... (en de ansjoviskoekjes, besef ik nu :-S)

Hapjes:
- kerstomaatjes gevuld met kruidenkaas
- druiven op een prikkertje, gedoopt in gesmolten karamel en dan in gemalen pindanootjes, mmmm...
- tortilla met rode pesto, dunne omelet, parmesaan en rucola: opgerold en in schijfjes gesneden
- zelfgemaakte ansjoviskoekjes
- zelfgekochte bladerdeeghapjes voor in de oven

Aperitief:
- cointreau fizz, of
- cava, of
- alcoholvrije cider met bosvruchten

Voorgerecht:
- tarte tatin van witloof en zoete aardappel (Donderdag Veggiedag-boek p 105) met fris slaatje
- soep van knolselder met vleugje room
(beiden voor de volwassenen, enkel het 2e voor de kinderen)

Hoofdgerecht:
- rollade van kalkoenfilet met spek, gevuld met brie en dragon
- appel-perenmoes
- aardappelblokjes

Nagerecht:
- ijs van Viennetta
- koffie of thee
kattetongen en chocolate chip cookies
- afzakkertje voor wie wou

De paar restjes die overbleven zitten veilig in de vriezer, behalve dit:



Maar deze zijn ondertussen ook al lang op... ;-)

Tot zover mijn stoef-berichtje, er zullen er zo niet veel zijn, beloofd! Maar hé, één keer per 2 jaar mag ik toch hé? ;-)


maandag 22 december 2014

Cookin'!

Eén dagje zielig doen in de zetel is toegelaten, maar dan moet een mens zich herpakken hé! ;-)

Dus ben ik vandaag aan het bakken geslagen, amaai dat rook hier goed!

Eerst koekjes voor bij de koffie, na de Kerstmaal: kattentongen en chocolate chip cookies, nomnomnom...



De kids hebben nog nooit zo rond mijn keukentafel gedarteld als vandaag, en ik moest geregeld zwaaien en dreigen met mijn deegrol, of alles zou al op geweest zijn!

En aangezien dat de oven dan toch overuren draaide, heb ik daarna nog ansjoviskoekjes gebakken, voor bij het aperitief.

Dit was een eerste keer dat ik dit maakte, en ik kan alleen maar zeggen: lekker!
Nu nog zien of ze appetijtelijk blijven tot woensdag (volgens het recept 1 week te bewaren in luchtdichte doos, of zelfs in te vriezen), en in het slechtste geval steek ik ze weer even in de oven om ze weer krokant te maken.


En tussen haakjes: ook dit is goedgekeurd door man en kinderen.  Tot ik zei dat er ansjovis in was.  Dan wou plots enkel de zoon er nog van eten, hihi... ;-)

Morgen: soep, appelmoes en hapjes voorbereiden!


zondag 21 december 2014

Maak nooit een planning, ik zeg het u!

Aargh!  Had ik gezegd dat ik een planning had opgemaakt voor de aanloop naar Kerstavond toe?
Awel, voorwaar ik zeg u: dat was een slecht idee!

En nochtans wéét ik het: wie een planning opmaakt, is gedoemd om te mislukken en zich er niet aan te kunnen houden!

Ik ben ziek.

Snot.  Niks ergers (tot nu toe :-S) maar net genoeg om met een kop vol watten rond te lopen.  Géén fut om te kuisen, géén fut om mijn servies uit te halen en de glazen om te spoelen, géén fut om te checken of er geen vlek meer is op mijn tafelkleed...

En de koekjes die ik vandaag wou bakken, awel dat zal er ook niet van komen.

Sorry, geen foto vandaag. Ik had er eentje kunnen maken van de stapel gebruikte papieren zakdoekjes in de vuilbak, maar dat zal ik jullie besparen. ;-)

Ik ga straks iets uit mijn mouw schudden voor het avondeten, en mezelf daarna in de zetel smijten met een kanneke thee (misschien wel met iets sterkers bij...).


vrijdag 19 december 2014

Jaja, die Kerstboom...

Hij staat er, in vol ornaat!
Dankzij mijn kinderen.
Of moet ik zeggen: ondanks mijn kinderen? ;-)



Neuh, ze hebben goed geholpen!  Zij kozen de kleuren ('Rood en wit voor de versiering, en de gekleurde lampjes, mamaaa!') en hielpen met alles ophangen.
En ik deed de toer nog eens achter hun gat, want alles hing op de onderste takken en de bovenste helft van de boom was nog kaal, haha!  Gekend fenomeen?  ;-)

Als ik nu van op een afstandje naar de boom kijk, bemerk ik toch dat hij wat kaal wordt, hier en daar. Hij verliest zijn pluimen!  Ik denk dat ik hem nu 9 jaar heb.  Wat denken jullie: nog één jaartje, en dan mag hij met pensioen?

Wat hebben jullie: echt of vals?  En hoe lang gaat die dan mee?


donderdag 18 december 2014

Follow my blog with Bloglovin


Haha, ik zit op Bloglovin!  Champagne! :D  Wie wordt mijn 1e volger? ;-)
(zie button links, helemaal onderaan.  Hmm, is mssch niet de beste plaats... :-S)

Ikzelf heb er al een pak toegevoegd om te volgen!   Heeft iemand nog aanraders?


dinsdag 16 december 2014

Jaja, die Kerststemming...

Kerst nadert he.

Niet dat ik dat erg vind. :)  De kerstversiering in de straten, de kerstmarkten hier en daar, de ijspiste die ingewijd wordt, de cadeaubeurzen in het parochiecentrum...

Maar wat mij opvalt, misschien omdat ik er voor het eerst zelf midden in zit, is hoe dat leeft in de blogwereld!
Foto's van kerstbomen, kinderen met kerstmutsen, receptjes voor kerstavond, give aways om in de sfeer te komen...
Super tof allemaal!

Maar ik hinkel wat achterop, moet ik toegeven...
De boom staat er al 2 dagen, vandaag pas hebben we de lichtjes erin gehangen, ballen en slingers zullen wachten tot morgen of overmorgen, en hopelijk hebben we alles klaar tegen dat het bezoek komt volgende woensdag!

Ik probeer vooral op tijd cadeautjes te hebben voor iedereen.  Ideaal zou zijn met hier en daar iets zelfgemaakt ertussen...

En!  Last but not least: wat komt er op de menu, die avond???  Dilemma, dilemma...
Ik ben al een maand opzoekingswerk aan het doen, noteren, schrappen, wie lust wat, uittesten, goedkeuren, toch nog veranderen van gedachte...




Ik denk dat ik er nu ben.  Van hapjes tot nagerecht, alles ligt min of meer vast.  Ik heb zelf al een lijst met aankopen opgesteld (én wat al kon is ook effenaf gekocht!), en - lach niet aub - ik heb een planning gemaakt van wat moet gebeuren vanaf 3 dagen voor D-day tot op het ogenblik dat de afzakker geserveerd zal worden...

En toch zal er van alles misgaan, ge gaat dat zien...

Wie van jullie heeft Murphy uitgenodigd, dit jaar? ;-)


maandag 15 december 2014

Gift to myself.

Jaren geleden kocht ik ooit eens deze, op een juwelenavondje bij een vriendin thuis:


Schoon he... :)
Ze zijn van Blaura, die maakt mooie dingen vind ik...

En wat zie ik, gisteren in de Veritas?  Dit:


Ok, niet helemààl hetzelfde, maar toch duidelijk familie van elkaar!  Voor de duidelijkheid, het waren enkel de vogeltjes.
Geïnspireerd door de creativiteit van sommige blogs, heb ik er mij aan gewaagd om (o, wat een risico!! ;-)) een kettinkje te kopen, extra schakeltjes en een sluitinkje.
Thuis ben ik gaan rommelen in de gereedschapskist van manlief, op zoek naar tang en knijpding (you know what I mean...) en voorwaar: het is gelukt!

Ik ben fier op mezelf! Ha, een kinderhand is gauw gevuld! ;-)


(Stom fototoestel...)


zaterdag 13 december 2014

Agenda-snap-shot

Ik heb 'm!  Mijn nieuw agendaatje, voor in mijn handtas!  Altijd een beetje feest!



Het eerste wat ik doe als ik mijn nieuwe agenda heb, is m'n oude erbij nemen om de verjaardagen over te schrijven.
Dan blader ik, blad per blad, en overschouw zo een jaar uit mijn leven.

De doktersbezoeken, de kampen van de kinderen, de spreekbeurten, de avondlessen, de feestjes (communie!  trouwers!  40-jaar-feest!), het afscheid van een collega die met pensioen ging, de vakanties, babybezoekjes, maar ook begrafenissen...

En ik word er even stil van.

Ik vind dat belangrijk, ik heb dat nodig, een link met het verleden.  Ik hou die agendaatjes dan ook bij.
Niet dat ik er veel in blader, maar eens in de zoveel jaar, in een vlaag van opruimwoede bijvoorbeeld, bots ik erop en neem ik ze nog eens vast.  En dan mijmer ik...

Ben ik nu nostalgisch?  Ik denk het wel, maar dan wel op een gezonde manier, nee?
Hoe is dat bij jullie?  Hebben jullie papieren agenda's, of houden jullie het reilen en zeilen van het dagelijkse leven bij in jullie smartphone- of GSM-agenda?


vrijdag 12 december 2014

De Bloeiende Bloem.

Ok, in theorie is het een plant, maar 'de bloeiende bloem' klinkt bijna als een boek van Sus&Wis!  'De bloeiende plant', dat trekt op niks.


Mijn excuses voor de onscherpe foto, welke totaal te wijten is aan mijn slecht fototoestel en to-tààl niet aan mij ligt! ;-)

Een kerstcactus is dit, zekers?  Meestal leven die niet lang bij mij.  Er komt een bloem op, ik geef de plant een beetje water, boenk, de bloem en alle overige knopjes vallen eraf, en dan heb ik weer een jaar lang een kale plant... :-S

Bij mijn moeder kruipen die kerstkaktussen bijna vanzelf uit hun pot op zoek naar water, maar ze bloeien ongelofelijk...!  Om jaloers op te zijn.  Ik bén er trouwens jaloers op.

Dus dit jaar heb ik ook besloten om ook mijn planten op droog zaad te zetten (dat wordt niet gezegd voor planten, ik weet dat wel ;-)) en zie, voorwaar: het lukt!

Enfin, ik ga niet te luid schreeuwen, straks vind ik een hoopje bloemen op de grond...




woensdag 10 december 2014

Dilemma's...

O, die dilemma's die het leven ons brengt...

Zoals...

Begin ik met de aalbessenconfituur, of de 'confiture de lait'?  ;-)


En eigenlijk smaakt dat het best op stokbrood, maar toast is toch echt wel de next-best-thing, nee?  Want ik ga niet door dit weer naar de bakker achter stokbrood!  Of toch?...

Koffie?  Of liever thee?  Daar kan ik dan direct een hele pot van maken...  Maar koffie smaakt mij nu beter (caffeïneshot nodig!!!)...

Als ik alleen thuis ben, gaat het vaak zo in mijn hoofd.
En eigenlijk geniet ik er wel van, mezelf voor het ontbijt eens goed in de watten leggen!
Op werkdagen is het meestal raprap een kommetje cornflakes of muesli naar binnen werken, en op weekenddagen zijn man en kinderen erbij.  Dat is inderdaad véél gezelliger, maar niet echt rustig te noemen...

Dus koester ik die dagen dat ik in mijn eentje kan ontbijten.  En écht dilemma's kan je het niet noemen he, meestal ben ik er binnen de 5 minuten uit.  Eerst aalbessen.  Toast.  Koffie.  Voilà. :)

Aanvalleuh!!!



maandag 8 december 2014

Tag enzo

Ik voel me een pak beter vandaag.  Amaai, lang geleden dat ik mij zo mottig gevoeld heb!
Ik heb weer bij hoog en bij laag gescandeerd (eens ik weer kon scanderen) dat het de ab-so-luut al-ler-laat-ste keer is dat ik nog drink!  ;-)  De man heeft stilletjes gegniffeld, en ik kon aan zijn ogen wel zien wat hij dacht...  De snoodaard!  Maar ik zie hem toch graag, zenne!

Dus, vandaag gaat het een pak beter, ik heb al een cake gebakken, pompoen geroosterd in de oven (vanavond eten we dit, ziet er zooooo lekker uit...) en de soep staat te pruttelen.
Er waren maar liefst 3 (drie!!) knolselders in het pakket!  Wat doet een mens met zoveel geluk?  ;-) Soep dus.  Onder andere.

Kom ik nu aan de eigenlijke bedoeling van dit bericht (tromgeroffel....) : De Tag!

Ik citeer Sandra:

Noem 5 redenen waarom jij lacht/blij bent.  Tag daarna 5 bloggers om aan deze TAG mee te doen en laat ze dat ook weten.

Deel 1 is zo super easy, ik zou wel 100 dingen kunnen opsommen!
Ik heb een tijd geleden, toen ik niet zo goed in mijn vel zat en telkens maar zat te klagen in mijn 'dagboek', de knop omgedraaid en gedacht: vanaf nu schrijf ik enkel nog de toffe dingen die mij overkomen zijn die dag.  Die dingen waardoor ik heb moeten lachen, of die mij even deden stilvallen omdat het zo prachtig was.  Ik heb ook in mijn herinneringen gegraven en die momenten opgeschreven die ik niet wil vergeten later.  Dat boekje neem ik graag door, of stukjes ervan, als ik weer eens minder happy in het leven sta.

Maar voor hier, vijf dingen dus!

- Het eerste wat mij gelukkig maakt is zooo cliché, maar het is nu eenmaal zo: mijn kinderen, als ze komen knuffelen, of als ze 'volwassen' gesprekken hebben met elkaar als ze denken dat ik het niet hoor... ;-)
- De geur van gebak in huis, of van een stoofpotje dat staat te pruttelen...
- De tijd hebben (of nemen) om de vogels te bestuderen in de tuin...
- Iets zoeken in mijn handtas en een vergeten kattebelletje vinden van de kinderen (Ik hau van jau Mama) *smelt*
- Die eerste sneeuwvlokken...

En nu de 5 aangeduide vrijwilligers ;-)

Kopka, want ik denk dat ze, nu ze véél tijd heeft voor haar gezinnetje, super-mooie momenten intens kan beleven.

Meisje van nummer 44, want iemand die zulke mooie dingen maakt, kàn niet anders dan vaak te lachen!

Romina, want ze kan blijkbaar héél goed lachen, zelfs met wat misgaat ;)

Celine, want sinds ze 'gezond' leeft heeft ze waarschijnlijk constant een glimlach op haar gezicht. ;-)

TheOnlyFashionPrincess, die vast moet glimlachen van het juiste kledingstuk op het juiste (mood)moment, maar waarschijnlijk ook nog van zoveel meer, en daar ben ik toch wel een beetje nieuwsgierig naar...

Zo, de kogel is door de kerk, de hete aardappel is doorgegeven (ofzoiets ;-)), ben wel héél benieuwd naar het vervolg...



zondag 7 december 2014

Liefde is...

Cava = wijn.
Bier = bier (duh!).
Bier na wijn (of cava dus) = venijn.
Dat weet ik nochtans.

En liefde is dan, 's ochtends een aspirientje op bed krijgen.  En hij die de kinderen gaat halen.
I just love this man soooo much. :)


vrijdag 5 december 2014

Howla Powla!

En weet ge nu wel wat?? :)  Ik heb een FLAG gekregen!  Ik ben redelijk nieuw in blogland (ahum, noem me maar gerust een groentje, haha) en het is dus mijn aller-eerste flag ooit, whoop whoop!

Het is me gegeven, neen niet door Sint of Piet, wel door Sandra van GEKWEK, lief he... :)  Ik heb haar dan ook al behoorlijk gestalkt, de laatste tijd: blogland is nog een wondermooie te ontdekken wereld voor mij, waar ik niet veel mensen ken...  Misschien denkt ze zo van mij af te geraken... ;-)

Ik zal proberen zo snel mogelijk deel 1 van mijn opdracht te vervullen (easy peasy), het is deel 2 dat mij wat zorgen baart:

"Tag 5 andere bloggers om aan deze TAG mee te doen en laat ze dat ook weten."

Euhm... right.  Ik ken niemand in blogland, en vrees dat dit geen ideale manier is om me populair te maken ;-)
Een wildvreemde die je meteen tagt... kan beter als 1e kennismaking, nee? Of is dat gewone kost?

Enfin, zorgen voor later, dit berichtje is letterlijk tussen de soep en de patatten geschreven, maarrrrr...  als iemand zich geroepen voelt (of medelijden heeft), laat gerust een berichtje achter! :)


woensdag 3 december 2014

Moeders apen moeders na...

Goh, de zoon begint morgen met zijn examens.  Zijn eerst examens ooit.  En dan direct een zwaar vak...

Moeder heeft plaatsvervangende stress, haha.  Ik ben deze week al tig keer badend in het zweet wakker geworden, panikerend omdat ik de helft van de vragen niet meer wist, of het juiste lokaal niet vond in de eindeloze schoolgang enz...  Om dan te realiseren dat ìk geen examens meer moet doen, dus dat ìk daar helemaal niet over moet dromen!

't Is potverdorie al bijna 20 jaar geleden dat ik mijn laatste examen ooit deed!

Enfin, de zoon blijft er tot-nu-toe heel kalmpjes bij, no stress, "zen mamaaa..."  :)

Houden zo, zoon, ik heb gedurende mijn schoolcarrière ook nooit stress gekend, niet voor een examen, niet voor een spreekbeurt,...  Mijn moeder werd er horendol van! :)

En ik, ik besef eens te meer dat ik mijn moeder geworden ben.  En daar word ìk horendol van!  ;-)


dinsdag 2 december 2014

Een licht in de nacht...

1 december is de dag dat ik de eerste noveenkaars aansteek...  Die zal dag en nacht mogen branden, 9 dagen lang.  En als ze op is, steek ik de volgende aan, tot het januari wordt, of tot ik zin heb om te stoppen.

Het geeft een geruststellend gevoel te weten dat dat vlammetje er is, altijd, zo fragiel en toch vol kracht, geen duisternis dat het niet kan verdrijven...

Het is een licht in de nacht, een aandenken aan de dierbaren die van mij heengegaan zijn, sommigen in deze eigenste donkere maanden, in vervlogen jaren... Het troost me, het warmt me, om dat vlammetje te zien als ik aan hen denk...

Het is ergens een belofte ook, een herinnering aan het licht van de zon, dat we veel te weinig zien en voelen nu, maar waarvan we weten dat het weer zal schijnen, heel binnenkort...





zaterdag 29 november 2014

Mokkie mokkie!

Ben zo blij met mijn nieuwe mokken! :)
Ik had ze gisteren gezien in de Oxfam Wereldwinkel, maar aangezien ik al veel te veel mokken heb, ben ik wijselijk eerst naar huis gegaan om een 'grote kuis' te houden in mijn mokkenkast.
Kwestie dat de man des huizes ook niet te zeer zou zeuren, you know...
Dus ben ik vandaag teruggekeerd, en... tadaaa!


Schoon he...

Daar zal mijn thee superlekker in smaken!
Wat mij naadloos brengt naar mijn 'probleem van de dag':

Wie o wie weet waar in België thee van Celestial Seasonings verkocht wordt??  Vroeger werd dit verkocht in Kruidvat, en Delhaize, nu enkel nog in Delhaize maar zeer beperkte smaken... :(



Geluk...

Een zachtjes knetterend vuurtje in de kachel, een goede film op tv (Avatar, machtig), de kinderen die samen én zonder ruzie te maken in de fatboy zitten, moeder en vader die de de zetel voor zich alleen hebben, een lekker (en fair) glaasje witte wijn bij de hand...  

Het geluk zit 'm in de kleine dingen.


vrijdag 28 november 2014

(Gew)etensvraag

Vrijdag, pakketdag.

In het pakket van deze week:
- chinese kool
- paarse wortel
- pastinaak
- gele paprika
- oesterzwammen

U heeft het gemerkt: geen kool! :)  Niet dat ik niet graag kool heb, maar zo eens een week een pakketje zonder kool in de winter, is toch wel iets bijzonders!

Ik had nog in huis: een knolseldertje, gewone wortel en postelein.  En prei van in de winkel. Ah ja, en een flespompoen van uit de tuin van mijn pa. :) Maar die wordt niet rap slecht, mag ik best nog even 'vergeten'.

Mijn weekmenu is opgesteld, en vanavond beginnen we met... kip!

Ik heb best wel een beetje stress, ik heb ik geen eeuwen vlees meer gebakken...
Maar ik wil mijn kerstmenu al eens proberen: één keer per twee jaar bak ik vlees, voor de hoofdschotel van kerstavond.
Allé, en een maand op voorhand dus ook, kwestie van eens te oefenen...  want stel dat het keihard tegenvalt?
Daarbij komt nog dat ik de helft van de ingrediënten niet gevonden (mosterdpoeder?) of gekocht (verse rozemarijn...) heb.  Maar kom, worst case scenario eten we alleen de groentjes en de gratin dauphinois met een spiegelei erbij! ;-)

Ben ik de enige die nu al bezig is met wat ze haar gasten zal voorschotelen met Kerstmis?  En ben ik de enige bijna-vegetariër met een slecht geweten omdat ze toch niet flink haar best doet om iets vegetarisch te koken die avond?


*update*
Hmm, het was niet zo dat we eitjes hebben moeten eten, maar het was toch maar zozo... Nochtans was het een receptje van Jamie Oliver... :-S
Kan aan mijn kookkunst liggen natuurlijk...
Alle receptjes zijn welkom!  (Vooral de veggie dan toch maar...).  Moet wel maakbaar zijn voor iemand die gewoon "haar plan kan trekken in de keuken", en die moet koken voor 13 man...

woensdag 26 november 2014

Meer voor minder

Jàààren geleden, nog voor er kinderen waren, hebben man en ik nog onze inkomsten en uitgaven in zo'n huishoudboekje bijgehouden van de Gezinsbond.  Op papier, yep.

Iedereen ken het principe wel: vaste inkomsten worden genoteerd bovenaan de pagina,  daaronder volgen kolommen met - per categorie - de uitgaven van die maand, onderaan komen de vaste uitgaven (die zijn te verwachten en kan je dus op voorhand invullen).
Uiteindelijk bereken je in het kadertje helemaal beneden het resultaat: winst of verlies...

We waren er héél stipt in, àlles werd genoteerd, zelf de koffiekoek op weg naar 't werk of de 10 frank (yep, zolang geleden is het) voor de wc-madam.
Het was een openbaring.  Verschieten, man!  Toen ik zag wat we opdeden, vooral aan eten, trok ik zo'n ogen!!  Blijkbaar zijn we toch wel bon-vivants... ;-)

We zijn toen toch heel wat bewuster gaan leven, we waren maar met 2, dus eigenlijk was het helemaal niet zo moeilijk.

Maar... zoals te verwachten zijn de (slechte) gewoontekes er stilletjes aan toch terug ingeslopen...
Ik heb de voorbije jaren al een halfslachtige poging ondernomen om terug zo'n huishoudboekje in te vullen (in exel, ditmaal ;-)) maar de discipline is weg...  Het lukt ons niet meer om alles netjes bij te houden, en laten we eerlijk zijn, dit is iets wat je toch minstens een aantal maanden moet volhouden om een écht representatief beeld te kunnen hebben.  Een jaar rond is eigenlijk ideaal, net als een boekhouder!

Eigenlijk heb ik zo'n boekje niet nodig om me er echt wel van bewust te zijn dat we het zuiniger aan kunnen doen.  Er zijn zaken die voor zich spreken, en dat we dan ook doen: ik gooi hoogstzelden voeding weg, we letten op onze uitgaven zoals elektriciteit en water, we doen geen zotte uitgaven mbt kleding, verzekeringspolissen ed hebben we onder de loep genomen en vergeleken,...

Ik kan ook al direct opsommen waar we op kunnen besparen: die 2e auto, bijvoorbeeld.  Ter verdediging (ahum): het is een kleintje, en een oudje, ik denk dat we die gaan 'opgebruiken' en daarna de fiets meer gaan bovenhalen...

Er zijn ook dingen waar ik niet op wìl besparen, de kwaliteit van ons eten bijvoorbeeld.  Ik koop zoveel mogelijk biologisch, vooral wat groenten en vleesvervangers betreft.  De koekjes en ander 4-uurtjes koop ik in de natuurwinkel.  Ze zijn meestal gemaakt van bijvoorbeeld speltbloem en zonder suiker, en zolang de kids ze willen eten doe ik zo voort.  Als er eens vriendjes komen spelen, kijken ze wel eens raar naar die vreemde koekjes die ze niet kennen, hihi...  Maar ze zijn dus een pak duurder dan bijvoorbeeld choco-prince.  :-(
Ach, voor mij is de moraal van het verhaal: het blijft schipperen en afwegen, kwaliteit vs kwantiteit vs prijs.

Hier en daar vind je heel nuttige tips op het internet.  Dorien van Jonge Sla vertelt bijvoorbeeld hier hoe ze onderzoek deed voor een artikel: hoe is het om te overleven met 20 eur/week, of hier nog schrijft ze over hoe creatief omspringen met restjes.
Kopka heeft een hele blog opgestart met als motto: het leven leven, weinig werken, veel tijd voor elkaar en de kindjes, ja maar hoe doe je dat?

De kunst is om uit te maken wat voor jou belangrijk is, om er die dingen uit te pikken die jouw leven zin geven.
En aangezien 'besparen' heel vaak samengaat met 'beter voor het milieu' is het voor mij persoonlijk ook belangrijk om het door te geven aan de volgende generatie!

Pfew, zware kost die zo plots uit mijn pen komt!  Dit gezegd zijnde, ga ik de kruimeltjes van het ontbijt voorschotelen aan de vogeltjes! :)




maandag 24 november 2014

Smartschool, hate it or... No, just hate it!

Opgelet, zeurbericht!

Sinds ik een zoon heb in het 1e middelbaar, heb ook ik kennisgemaakt met het concept 'Smartschool'.
In theorie is het fantastisch:  een platform op de site van de school, waarop zowel kind als ouder kunnen inloggen dmv een login en een paswoord.

Op de ene kant van het scherm vind je dan een overzicht van de lessen van je kind, en elke leerkracht kan daar relevante documenten uploaden, mededelingen achterlaten, interessante links meedelen enz.
In het midden van je scherm is de eigenlijke 'nieuwspagina': wat is er veranderd op Smartschool sinds de laatste keer dat je inlogde.  Aan jou om te verbergen wat je al gezien hebt.
Rechts op het scherm vind je een e-agenda, de lessenrooster, en een puntenoverzicht van toetsen en taken ('scoreboekje' noemen ze dat).

Fantastisch toch, hoe we optimaal gebruiken maken van wat internet ons te bieden heeft!  O, wat een evolutie op gebied van efficiëntie!
Beeld je in: lichtere boekentassen, aangezien documenten kunnen geupload worden!  Weg dikke lompe papieren agenda, met vakjes die veel te klein zijn om alle lessen en taken in op te schrijven (de zoon heeft een verschrikkelijk handschrift)!  Super, geen enkele slechte toets kan nog verdonkeremaand worden, of zelf ondertekend, uit schrik voor de toorn van de ouders!

In de praktijk... niets van dit alles!

Sommige leerkrachten gebruiken zelf Smartschool niet (weg efficiëntie), of erger: overladen het met irrelevante zaken, of met documenten die al eens in de klas uitgedeeld zijn op papier (what's the point??).
De nieuwspagina blijft 'nieuws' hardnekkig tonen, al heb je al duizend keer op Verbergen geklikt.  En soms heb je 1 pagina nieuws, do je een refresh, en heb je plots weer 3 pagina's!  Met oude berichten, wel te verstaan... :-S
Weg papieren agenda? Think twice!  Welkom agenda in het kwadraat!  De zoon moet elke avond 2 agenda's raadplegen, ipv één.  Waar was die efficiëntie ook alweer?
Ah ja, en niet vergeten dat de leerkrachten soms op de laatste minuut iets toevoegen.  Heb je't niet gezien, dan heb je't niet gezien.  Pech.
Punten in het scoreboekje?  Ja, dat is wel waar: er kan niets meer verborgen worden.  Maar er wordt ook niets meer getoond!  Ik zie de scores op Smartschool, maar ik zie de eigenlijke toetsen niet meer!  Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn?  Hoe weet ik wat mijn kind verkeerd gedaan heeft?  Hoe weet ik of hij gewoon rekenfouten gemaakt heeft voor wiskunde, of iets volledig niet begrepen heeft?

Niets veel goeds over te melden dus, over Smartschool...


zondag 23 november 2014

Boyhood

Zonder voor criticus te willen spelen: schoon!


Gisterenavond gezien, en ik vond het als zalf voor de ziel.

Misschien vindt niet iedereen zo'n voortkabbelend verhaal de moeite waard, maar ik denk dat wie eraan begint (film van 2u45!) wel een idee heeft van wat hij/zij mag verwachten...
 
Het is echt fascinerend om de personages letterlijk te zien groeien, en hoe je als jonge ouder (ik bestempel mezelf nog steeds als jonge ouder, haha) in eerste instantie meeleeft met de moeder, nadien met de puberende kinderen, en dan later opnieuw met de moeder, met naar het einde toe zelfs meer begrip voor de vader...

Het proces van ouder-worden over de jaren heen is natuurlijk een prachtig element in deze verfilming. Twaalf (12!!) jaar werken aan een film, met dezelfde acteurs, en ze zo zien verouderen en evolueren is redelijk uniek en alleen daarom al is de film de moeite waard om naar te kijken, maar het is zéker niet alles wat deze film te bieden heeft.  De dialogen, de gebeurtenissen, de keuzes die gemaakt worden... geven stof tot discussie, en stof tot nadenken.  Ik heb vandaag de hele dag met andere ogen naar mijn zoon en dochter gekeken...  Het leven zoals het gaat.

Zalf voor de ziel, deze film.


zaterdag 22 november 2014

Verrassing!

De composthoop omkeren kan nog al eens leiden tot het ontdekken van verborgen schatten!
Tadaaa: volledig biologisch geteelde aardpeer! :)




Ok, écht compensatie voor de noeste arbeid kun je het niet noemen, maar hé, wie het kleine niet eert...  ;-)


vrijdag 21 november 2014

The Birds...

Vogelinvasie in den hof...  Da's overdreven, natuurlijk, maar soms lijkt het zo.

Sinds ik een paar herfsten geleden een vogelpaal (of hoe noem je zo'n ding) in de tuin 'plantte', ben ik me meer en meer gaan verdiepen in de Wondere Wereld van de Vogels.




De vogelpaal op zich is simpel: zo'n eenvoudig model met een waterbakje langs één kant, een hier-leg-ik-kruimels-of-zaadjes-bakje aan de andere kant, en bovenaan 3 zwierige krullen waar je iets aan kan hangen (bij ons: 2 vetbollen en een voedersilootje).
Maar, o, wàt een vogels erop afkomen?!  In het begin was het gewoon leuk om zien, en niet alleen voor de kinderen (Een vogel!  Nog een vogel!).

En toen kwam de volgende fase: 'Waarom heeft die mees een blauw koppetje en die mees een zwart koppetje?'  'Dat is een mus, en dat is een mus?  Hoe, maar die lijken toch niet op elkaar?'
Yep, de welke-vogel-is-dat?-fase.
Boeken aansleuren uit de bib, zoeken op internet, artikels scheuren uit magazines,...  We kunnen gerust zeggen dat we stilaan vogelkenners mogen genoemd worden.

Maar het allerleukste is natuurlijk de vogels zelf observeren, hun gedrag en gewoontekes analyseren, echt maf.

Want vogels zijn gewoon als mensen.  Met dezelfde mensenwensen!  En... dezelfde mensenstreken! ;-)

Meesjes (kool- en pimpel-) komen vaak ik groepjes van 2 of 3, maar écht delen met elkaar doen ze niet.  En de groepen onderling mengen niet samen.  Jaja, mensenstreken zeg ik u.





De meesjes zitten altijd op de vetbollen, die kunnen daar goed in haken, met hun pootjes, als échte acrobaatjes.  Ze zijn dus alleenheersers daar, want geen enkele andere vogel in Vogelland doet het hun na!
Easy peasy, zou je denken?  Al die dikke vetbollen voor hen alleen?

Neuh!  Want algauw komt het roodborstje (Is daar iets te eten?  Laat zien!  Laat zien!).  En al komt het roodborstje àltijd alleen, en ziet het er nog zo schattig uit, het is een kwaad beestje!




Zijn pootjes zijn absoluut niet geschikt om zich vast te klampen aan de bollen, maar toch jaagt hij elk meesje weg!  Dan pas gaat hij eens kijken in de kruimelbak of er niets te rapen valt, pikt hier en daar iets op, en is weer weg.  De schurk.




De vetbollen zijn ook zeer gegeerd bij de mussen, de huismus meer bepaald.  Hun pootjes zijn ook niet geschikt om er zich aan vast te klampen, maar ze gaan op de zwierige krul zitten en strekken zich dan zo naar beneden tot ze aan de bol geraken.  Ik sta soms versteld hoe ze niet naar beneden tuimelen!




Heggemussen blijven op de grond (tussen de heggen, what's in a name!).  Het zijn kleine schattige bruin gestreepte diertje, kei-lief.




Wie ook op de grond blijft, is Merel (man: zwart, vrouw: bruin, maar ze noemen allemaal Merel hier bij ons).
Merel en de heggemussen pikken op de grond wat Meesjes en Roodborst 'morsen' boven aan de top.
Of wat ik moederlijk op grond strooi.  ;-)

Wie hebben we dan nog?

De groenlingen.  Die komen niet op vetbollen of op zaadjes, tenzij het pokkekoud is.




Ze zijn echter wel verlekkerd op bessen, hun korte stevige snavel is erop voorzien.   Aangezien er naast de vogelpaal een struik staat waar nu bessen op staan, krijg ik toch regelmatig groenlingen te zien.




De duiven, dat zijn dieven.  Met hun zware gewicht komen ze, alleen of in groep, alles pikken van de kruimelbak, en laten niets achter voor de rest!
Nu, ik gun het hun ook wel (al vind ik dat de lelijkste vogel die bestaat), vandaar het voedersilootje.
Duiven kunnen daar niet op, met hun grote poten, maar de meesjes, mussen en roodborstjes wel.
Iedereen content. :)

En als je écht geluk hebt, kan je soms een specht zien!  Bonte of groene, de 2 soorten komen hier voor, maar we zien ze echt maar héél af en toe.





Al de foto's van de vogels komen van de fantastische site van Natuurpunt , echt een site boordevol informatie en leuke weetjes.  Bij elke vogel kan je ook luisteren naar een fragment met hun 'gezang', hoe cool is dat?

En hier vind je nog eens een overzicht van alle vogels, op één pagina, keihandig!

En nu ga ik nog wat kruimels strooien in het bakje buiten, want Roodborstje is al eens kwaad komen kijken aan het raam.  En geloof me, roodborstjes kùnnen kwaad kijken!

Fijne vrijdag aan iedereen!




woensdag 19 november 2014

Dinovember

Grappig, schattig, wonderlijk in al zijn eenvoud... Ik vind dat de max!  Zeg nu zelf: dino's die 's nachts tot leven komen en kattenkwaad uithalen zodat de kinderen, als ze 's morgens opstaan, het huis op stelten vinden en de dino's met de poot in de zak betrappen... Fantastig toch??

Wat begon als een tijdverdrijf voor 2 ouders die te kampen hadden met slapeloze nachten, is uitgegroeid tot een echte rage, met uitgifte van een boek en alles erop en eraan!

Ok, dat van die rage vind ik niet de max, wel super voor die 2 ouders natuurlijk, maar ik heb liever als een project kleinschalig blijft... of misschien ben ik wel gewoon jaloers, omdat ik

a) zelf niet creatief ben
b) het grote geld op die manier aan mij heb zien voorbijgaan ;-)

Enfin, Dinovember dus, ga eens kijken op hun site en verbaas u!  Of voor de FB-fans: ze hebben ook een FB-pagina!

Ik weet één ding zeker : die beesten hebben een sléchte invloed op elkaar!





zondag 16 november 2014

Over Zalige Zondagochtend en de onvermijdelijke Zondagavondblues

De Zalige Zondagochtend, kennen jullie dat?

Het lukt niet elke keer, maar vandaag wel: ik word wakker uit mezelf, én op een deftig uur.  Niet onmenselijk vroeg, niet schamelijk laat, laat ons zeggen zo rond 8u30.
Iedereen slaapt nog (uitzonderlijk, want de dochter is een vroege vogel).
Ik heb het huis voor mij alleen, zaaaaalig.
Vandaar de Zalige Zondagochtend: ik kan me Zalig in de zetel vleien, onder mijn eigen Zalige dekentje zonder dat het ingepikt wordt door een kind, Zalig boek bij de hand, Mega-Zalig kopje koffie...  Got the picture?

Een zondag die zo begint, kan toch niet blijven duren?  En toch, vandaag: gezelschapspelletjes spelen zonder al te grote drama's bij de kinderen (de ouders houden het beschaafd), zachtgekookt eitje met soldaatjes 's middags (toch wel een beetje comfort-food voor mij). Beetje krabben in de hof.  Blogje opstarten.  Cake.  Niet moeten koken want we mogen 's avonds de voetjes onder tafel schuiven buitenshuis.
En dan wordt het avond, en de cirkel is rond want zie, ik zit weer in de zetel, onder mijn dekentje, tokkelen op de laptop, glaasje wijn bij de hand...  en toch is het niet meer zo Zalig.  Want...

Zondagavond.  Blues.  Zondagavondblues, élke week opnieuw.  Zover ik me kan herinneren heb ik er last van gehad.  Opkijken tegen de nieuwe schoolweek, nochtans ging ik graag naar school.  En nu is het opkijken tegen de nieuwe werkweek, en ik moet toegeven dat ik iets minder graag ga werken dan dat ik vroeger naar school ging...
Erg is het, volwassen zijn en toch nog met zo'n knoop in de maag kunnen zitten op zondagavond.

Ik denk dat het tijd wordt voor ander werk...

De spits

Dé spits...  Dié spits...  De spits van het eerste bericht...  Laat mij hier, nu, onmiddellijk stoppen, daarmee hebben we dat ook achter de rug.  Volgende keer meer!

Fijne avond, aan iedereen van goede wil!  Ik ga cake eten... :)